บทที่ 282 ชอบจ้องนักใช่ไหม? งั้นก็จ้องให้เต็มตาไปเลย!

ตุ๊กตาผ้าขาดวิ่นเป็นชิ้นๆ หัวเอียงกะเท่เร่อยู่ตรงมุมกล่อง ลูกตาสองข้างทำจากมุกเม็ดข้าวสีดำ ยามนี้กำลังหันมาทางซูหร่วน จ้องมองนางด้วยแววตาอันว่างเปล่า

ปลายนิ้วของซูหร่วนเย็นเยียบลงทีละน้อย

สิ่งที่ผุดวาบขึ้นตรงหน้านางยามนี้ คือภาพเงาในนิยายเดิมที่ถูกควักลูกตาและตัดลิ้น