บทที่ 287 ไม่เชื่อฟัง ก็ต้องเจ็บ

หงซีผลักประตูเดินเข้ามา หยุดยืนห่างจากประตูสามก้าวพลางเอ่ยเสียงขรึม "เป็นไปตามที่คุณหนูคาดไว้ขอรับ คนของแคว้นจิ่งที่เฝ้าอยู่หน้าจวน เช้านี้มีเพิ่มมาอีกกลุ่มแล้ว"

นิ้วมือที่ประคองชามโจ๊กของซูหร่วนชะงักไปเล็กน้อย นางยกมุมปากขึ้น หัวเราะเบาๆ อย่างพึงพอใจ

"ในที่สุดก็ติดเบ็ดเสียที"