บทที่ 319 พอดีจะได้ให้นางเจ็บปวดเสียบ้าง

เยี่ยนเฉินมองนางอยู่นาน

แสงสนธยาบนเส้นขอบฟ้าแปรเปลี่ยนจากสีส้มสุกปลั่งเป็นสีเทาอมน้ำเงิน ประกายสีแดงจางๆ ในแววตาของเขาก็ค่อยๆ เลือนหายไปทีละน้อย

“…ตกลง”