บทที่ 329 อาเฉินคนดี ข้าติดค้างท่านไว้ครั้งหนึ่งดีหรือไม่?

“อาเฉิน”

ซูร่วนค่อยๆ ยกมือขึ้น ปลายนิ้วแตะเบาๆ ไปยังรอยเลือดบางๆ บนโหนกแก้มของเยี่ยนเฉินที่ถูกอาวุธลับบาด

บาดแผลตื้นมาก มีเพียงเส้นนูนเล็กๆ ใต้ปลายนิ้ว ผิวเนื้อรอบๆ ยังคงมีรอยแดงเรื่อ