บทที่ 335 ซี๊ด… กลิ่นอายแผนการร้ายลอยมาแต่ไกล!

คืนนั้น ณ ท้องพระโรงไท่เหอสว่างไสวไปด้วยแสงประทีป

หน้าพระโกศของไทเฮามีประทีปตามประทีปจุดไว้มิให้ดับ เปลวไฟขนาดเท่าเมล็ดถั่วเผาไหม้อยู่ในจอกทองแดง เมื่อถูกลมราตรีที่พัดลอดเข้ามาปะทะ ก็ไหวเอนไปด้านข้างอย่างง่อนแง่น

เหล่าขุนนางสวมชุดขาวคุกเข่าอยู่เต็มลาน