บทที่ 359 รอร้องไห้ประเดี๋ยวก็ไม่ทันแล้ว (ตอนพิเศษตอบแทนราชันของขวัญ)

สมองของซูหร่วนถูกพิษไข้แผดเผาจนกลายเป็นแป้งเปียกไปหมดแล้ว นางจ้องริมฝีปากที่อยู่ใกล้เพียงเอื้อมของเขาพลางนิ่งอึ้งไป

"จูบเจ้าหรือ"

เยี่ยนเฉินโน้มหน้าลงมาแนบชิด ริมฝีปากคลอเคลียเสียดสีกับริมฝีปากของนาง ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดสอดประสานกัน