บทที่ 374 ที่รัก ไม่เจอกันนานเลย!

ซูหร่วนไม่รู้ว่าเขาเป็นอะไร แต่ก็เม้มปากแล้วยอมเขียนลงไป

ปลายพู่กันจรดลงบนกระดาษ น้ำหมึกซึมกระจาย บรรจงเขียนตัวอักษรสามคำ 'เสิ่นเจาเย่' ออกมาทีละเส้นทีละขีด

พอเขียนเสร็จก็วางพู่กันลง เงยหน้าขึ้นมองเยี่ยนเฉิน