บทที่ 387 ยวี่ชิงเหอตายในตอนพิเศษ

ซูหร่วนก้มลงมอง ฝ่ามือนั้นบวมเป่งจนนูนหนา แดงอมม่วงเป็นปื้น เห็นรอยไม้ไผ่ฟาดพาดผ่านชัดเจนอยู่หลายริ้ว ดูน่าเวทนายิ่งนัก

"จึ๊ๆ สภาพอนาถแท้"

ซูหร่วนพยักหน้าเห็นอกเห็นใจอย่างจริงใจ รีบรินน้ำชาร้อนส่งไปตรงหน้าเขา แล้วกะพริบตาปริบๆ