บทที่ 389 พวกเราพยายามเข้า ต้องกลายเป็นเศรษฐีอันดับหนึ่งแห่งแคว้นต้าเฉียนได้แน่

“พอใจ พอใจมาก”

ซูหร่วนประทับลายนิ้วมือลงไปเช่นเดียวกัน จากนั้นจึงยื่นฉบับหนึ่งให้ฉินมู่หยาง ส่วนอีกฉบับพับเก็บใส่แขนเสื้ออย่างทะนุถนอม

“เดี๋ยวข้าจะหาโรงเตี๊ยมให้เจ้าพักก่อน อีกสองวันค่อยจัดการให้พ่อแม่เจ้า… อ้อไม่ใช่ พ่อแม่ของฉินมู่หยาง เดินทางออกจากเมืองหลวงไปพร้อมกับเจ้า”