บทที่ 417 ข้าขอเบิกคำอธิษฐานวันเกิดมาใช้ล่วงหน้าก่อนได้หรือไม่?

ลูกกระเดือกของเยี่ยนเฉินขยับขึ้นลงแผ่วเบา สายตาเลื่อนจากดวงตาเป็นประกายของนางลงมายังริมฝีปากที่เม้มเข้าหากัน แล้วจึงเบือนหนีไปหยุดอยู่ที่ต่างหูมุกเม็ดเล็กตรงติ่งหูนาง

ซูหร่วนเห็นเขายังคงนิ่งเงียบ ก็แนบหน้าผากชนกับหน้าผากเขา ปลายจมูกคลอเคลียปลายจมูก ลมหายใจอุ่นรดรินเสียดสีอยู่บนริมฝีปากของเขา

"พ้นปีใหม่ไป เดือนสองก็ถึงวันเกิดของข้าแล้ว ข้าขอเบิกคำอธิษฐานวันเกิดล่วงหน้าได้หรือไม่เจ้าคะ"