บทที่ 424 ดูสิ ช่างเป็นสิ่งมีชีวิตตัวน้อยที่น่าสนใจเสียจริง

ซูหร่วนได้ยินเช่นนั้นก็ตกใจ รีบยกชายกระโปรงก้าวข้ามธรณีประตู วิ่งตามเว่ยเฟิงออกไปด้านนอก

นอกเขตสุสาน ใต้บันไดหินทอดยาว

เสียงเข่นฆ่าฟาดฟันดังระงม ทหารเฝ้าสุสานล้มตายไปไม่น้อยแล้ว เลือดสีแดงคล้ำไหลซึมลงบนพื้นหิมะ ก่อนจะถูกหิมะที่ตกใหม่กลบฝังทับถมเป็นชั้นๆ