บทที่ 499 พอเถอะ เลิกเล่นละครได้แล้ว

หลินหว่านหนิงยืนนิ่งเงียบอยู่ตรงมุมมืด แสงคบเพลิงส่องไปไม่ถึง ใบหน้าครึ่งหนึ่งจึงจมหายไปในเงามัว

ซูหร่วนมองปราดเดียวก็รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังคิดสิ่งใด

เยี่ยนอวิ๋นจี้เตรียมการไว้แต่แรกแล้วว่าพิธีบวงสรวงในวันนี้คือกับดักมรณะ ทว่าเขากลับกันนางให้อยู่รอดปลอดภัยไว้เพียงผู้เดียว