บทที่ 501 เจ้าไม่มีวันข้ามภูผาเช่นข้าไปได้

ฉือหยางเห็นอีกฝ่ายทำตัวเป็นทองไม่รู้ร้อน โทสะที่กดข่มไว้ก็พลันปะทุขึ้นมาในที่สุด

"ข้าขอเตือนให้เจ้ารู้ความเสีย หากยังไม่ยอมเปิดทาง ก็อย่าหาว่ากองทัพประจิมของข้าไม่เกรงใจ!"

เขากล่าวพลางยกมือขึ้นโบกสะบัด ขบวนทัพเบื้องหลังพลันก้าวร่นไปข้างหน้าครึ่งก้าวพร้อมเพรียงกัน รองเท้าศึกเหล็กกล้าเหยียบย่ำลงบนพื้นส่งเสียงทึบหนัก