บทที่ 503 คราวนี้ ข้ารับเจ้าไว้ได้แล้ว

มือของฟานซู่ชะงักค้างอยู่กลางอากาศ แววตาอันขุ่นมัวปรากฏร่องรอยแห่งความตระหนกที่เชื่องช้าออกมาในที่สุด

สีหน้าของทั่วป๋าหวยอู๋พลันเคร่งขรึมลง

เขายกมือขึ้นกดบาดแผลตรงท่อนแขนที่ยังมีเลือดซึม ปลายนิ้วออกแรงขยี้ลงบนคราบเลือดอย่างแรง