บทที่ 513 ชีวิตของข้า อยู่ในกำมือเจ้าตลอดกาล

ซูหร่วนกะพริบตาปริบๆ

“เรื่องอะไรหรือเจ้าคะ”

เยี่ยนเฉินก้มมองต้นกล้าผักที่ยังเหลืออยู่อีกครึ่งในตะกร้าสานข้างเท้า “ไม่รีบ รอเจ้าทำเสร็จก่อน”