บทที่ 523 ตอนพิเศษ ขวากหนามนี้ สุดท้ายก็ไม่อาจก้าวข้ามไปได้

ในตำหนักลู่หมิง

เสียงจักจั่นนอกหน้าต่างระงมดังขึ้นเป็นระลอก ยิ่งขับให้แดดยามบ่ายทวีความอบอ้าว กระทั่งอ่างน้ำแข็งก็ไม่อาจคลายไอร้อนลงได้

บนโต๊ะทรงอักษรมีฎีกากองพะเนินเป็นตั้งหนา เยี่ยนเฉินมือหนึ่งถือพู่กันชาด อีกมือหนึ่งโอบกระชับร่างนุ่มนิ่มในอ้อมอกไว้