บทที่ 125 ลูกทรพีผลาญสมบัติ

"สมาชิกสภาฯ ฉินคะ คุณคิดว่ายูเครนยังมีความหวังอยู่ไหมคะ? ยูเครนต้องทำอย่างไรถึงจะกลายเป็นประเทศมหาอำนาจได้?" เด็กสาวผิวขาวหน้าตาสะสวยคนหนึ่งเอ่ยถามขึ้นมาอย่างกะทันหัน ส่งผลให้ทั้งห้องเรียนเงียบกริบลงทันที

ยูเครนคือประเทศที่มีพื้นที่อาณาเขตกว้างใหญ่ที่สุดในยุโรปตะวันออกหากไม่นับรัสเซีย ทั้งยังเคยเป็นสาธารณรัฐอันดับสองรองจากรัสเซียในยุคสหภาพโซเวียต และเป็นประเทศผู้ส่งออกธัญพืชอันดับสามของโลกจนได้รับสมญานามว่า ‘อู่ข้าวอู่น้ำแห่งยุโรป’ หลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียต ในฐานะสาธารณรัฐอันดับสอง ยูเครนได้รับมรดกตกทอดมาอย่างมหาศาล ทั้งรัฐวิสาหกิจด้านการทหารกว่า 3,500 แห่ง แรงงาน 3 ล้านคน รถถังกว่า 6,000 คัน รถหุ้มเกราะกว่า 7,000 คัน เครื่องบิน 1,500 ลำ เรือรบ 350 ลำ หัวรบนิวเคลียร์ 1,270 หัว อาวุธนิวเคลียร์เชิงยุทธวิธี 2,480 ลูก เครื่องบินลำเลียงทางยุทธศาสตร์ 25 ลำ และอื่นๆ อีกมากมาย ภายในประเทศยังมีโรงงานผลิตขีปนาวุธข้ามทวีป สำนักออกแบบเครื่องบินอันโตนอฟ อู่ต่อเรือทะเลดำ โรงงานผลิตเครื่องยนต์มอเตอร์ ซิช และผลงานด้านการทหารที่มีชื่อเสียงอีกนับไม่ถ้วน

เรียกได้ว่าในเวลานั้น ยูเครนถือเป็นมหาอำนาจทางทหารอันดับสามของโลกได้อย่างเต็มปากเต็มคำ แม้กระทั่งต้นทุนที่หัวเซี่ยสะสมและสร้างสมมานานกว่าสี่สิบปีก็ยังเทียบชั้นกับยูเครนไม่ได้ด้วยซ้ำ