บทที่ 176 การประชุมสภามหาวิทยาลัย (1)

ในห้องนั่งเล่น แสงไฟสีนวลส่องสว่าง ไม่จ้าเกินไปและไม่มืดสลัว เสียงเดินเบาๆ เป็นจังหวะของนาฬิกาตั้งโต๊ะช่วยเติมเสียงให้กับความเงียบสงบภายในห้อง

ฉินหยวนชิงเปลี่ยนเป็นรองเท้าแตะ วางกระเป๋าเอกสารไว้ข้างๆ แล้วเดินตรงขึ้นไปยังห้องนอนใหญ่ของพวกเขาบนชั้นสอง

ทันทีที่เปิดประตูห้อง ฉินหยวนชิงก็ได้ยินเสียงจิ่งเถียนกำลังฮัมเพลง ดูท่าทางอารมณ์ดีเป็นพิเศษ เขาอดสงสัยไม่ได้ว่าแม่คนงามไปเจอเรื่องดีอะไรมา ถึงได้เบิกบานขนาดนี้