บทที่ 235 การสืบทอดอันยิ่งใหญ่

ศาสตราจารย์ท่านนั้นตวัดสายตามองลูกศิษย์ของตัวเองอย่างเคืองๆ ที่ไม่ได้ดั่งใจ

"นายจะไปรู้อะไร นั่นน่ะคือโกรเธนดีก!" ศาสตราจารย์โบกไม้โบกมือพูดอย่างตื่นเต้น "จำใส่หัวไว้เลยนะ ตลอดประวัติศาสตร์คณิตศาสตร์ นักคณิตศาสตร์กรีกโบราณที่มีอิทธิพลสูงสุดคือยูคลิด อาร์คิมิดีส และไดโอแฟนทัส ครึ่งแรกของศตวรรษที่สิบเจ็ดคือเดส์การ์ตส์กับแฟร์มา ครึ่งหลังคือนิวตันเคียงคู่กับไลบ์นิซ ถ้ามองจากการพัฒนาในประวัติศาสตร์ภายหลัง ไลบ์นิซมีอิทธิพลต่อคณิตศาสตร์มากกว่า แต่นิวตันมีอิทธิพลต่อฟิสิกส์มากกว่า ครึ่งแรกของศตวรรษที่สิบแปดคือออยเลอร์ ปลายศตวรรษที่สิบแปดถึงครึ่งแรกของศตวรรษที่สิบเก้าคือเกาส์ ครึ่งหลังของศตวรรษที่สิบเก้าคือรีมันน์เคียงคู่กับปวงกาเร! พอมาถึงครึ่งแรกของศตวรรษที่ยี่สิบเป็นของฮิลเบิร์ต ส่วนครึ่งหลังก็คืออเล็กซานเดอร์ โกรเธนดีก ท่านนี้นี่แหละ!"

"และถ้าจำเป็นต้องเลือกนักคณิตศาสตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในศตวรรษที่ยี่สิบออกมาสักคน ก็ไม่มีใครอื่นนอกจากโกรเธนดีกแล้ว!" ศาสตราจารย์สั่งสอนลูกศิษย์ด้วยน้ำเสียงจริงจังลึกซึ้ง