บทที่ 268 คนพิลึกแห่งวงการคณิตศาสตร์

จู่ๆ ฉินหยวนชิงก็ชะงักไป

เขามองชายร่างใหญ่คนหนึ่งด้วยความกังขา คนอื่นต่างแต่งกายเรียบร้อย ดูแลตัวเองสะอาดสะอ้าน ทว่าสภาพของชายร่างใหญ่คนนี้กลับดูไม่จืดเลยทีเดียว

เคราที่ไม่ได้รับการตัดแต่งขึ้นรกรุงรังเต็มคาง ผมหยิกบางๆ ลู่ไปด้านหลังราวกับหญ้าหางหมา แม้ทรงผมจะดูคล้ายกับช็อลท์เซออยู่บ้าง แต่สิ่งที่แสดงออกมากลับเป็นคนละขั้วอย่างสิ้นเชิง