บทที่ 273 ครองเหรียญฟิลด์สสองสมัยติด

เครื่องยนต์อากาศยาน ‘เกอเฟิง’ ได้รับการพัฒนาต่อยอดจากแกนเครื่องยนต์และโครงสร้างหลักของเครื่องยนต์อากาศยาน ‘จูเฟิง’ มีแรงขับสูงสุดมากกว่า 18 ตัน และเนื่องจากอาจต้องนำไปใช้กับเครื่องบินประจำเรือบรรทุกเครื่องบิน จึงจำเป็นต้องบินขึ้นลงในแนวดิ่งได้ ดังนั้นเครื่องยนต์อากาศยานเกอเฟิงจึงสามารถติดตั้งท่อขับดันแบบปรับหมุนสามตลับลูกปืนที่เบนมุมลงด้านล่าง ทว่าท่อขับดันนี้จะทำงานเฉพาะตอนบินขึ้นลงในแนวดิ่งเท่านั้น ซึ่งช่วยย่นระยะวิ่งขึ้นและร่อนลงได้อย่างมหาศาล

แน่นอนว่าจะเลือกไม่ใช้ฟังก์ชันนี้ก็ได้ตามแต่สถานการณ์

อาจกล่าวได้ว่าเครื่องยนต์อากาศยานเกอเฟิงเป็นรุ่นแตกย่อยของเครื่องยนต์จูเฟิง เพื่อเพิ่มแรงขับ จึงต้องเพิ่มอัตราการไหลเวียนอากาศและอัตราส่วนบายพาส รวมถึงเพิ่มอุณหภูมิการทำงานของเครื่องยนต์ และเพื่อให้มีขีดความสามารถในการวิ่งขึ้นระยะสั้นและร่อนลงแนวดิ่ง รุ่นขึ้นลงแนวดิ่งจึงเสริมพัดลมยกตัวแบบใหม่ ท่อขับดันแบบปรับหมุนสามตลับลูกปืน และท่อขับดันควบคุมการโคลง ใบพัดขั้นที่สามใช้อัตราส่วนกางปีกระดับค่อนข้างสูง ใบพัดลู่หน้า จานใบพัดรวมชิ้นเชื่อมเสียดทานเชิงเส้น และเทคโนโลยีดีจูน ซึ่งช่วยรักษาอัตราส่วนกำลังอัดระดับสูง ประสิทธิภาพสูง อัตราเผื่อการควงอากาศสูง และน้ำหนักเบาของใบพัดเดิมไว้ได้ ขณะเดียวกันก็เพิ่มพื้นที่หน้าตัดใบพัดขึ้นอีก 10 ถึง 20 เปอร์เซ็นต์ ส่วนคอมเพรสเซอร์หกขั้นนั้นโดยพื้นฐานเหมือนกับของเครื่องยนต์จูเฟิง