บทที่ 296 ความคืบหน้า

เรื่องความปลอดภัยของตัวเองนั้น ฉินหยวนชิงยังคงระมัดระวังเป็นอย่างยิ่ง

หากอยู่ในปักกิ่ง ตราบใดที่ยังวนเวียนอยู่แค่แถวบ้านไปจนถึงมหาวิทยาลัยสุ่ยมู่ เขาไม่จำเป็นต้องพกบอดี้การ์ดไปด้วยก็ได้ เพราะนี่คือพื้นที่ส่วนในใจกลางเมือง หากถึงขั้นมีพวกหัวรุนแรงเล็ดลอดเข้ามาถึงตรงนี้ได้ นั่นก็คงเป็นเรื่องที่เกินจินตนาการไปแล้ว และถ้าอยู่แค่ในบ้านเกิด ฉินหยวนชิงก็แทบไม่ต้องมีบอดี้การ์ดเช่นกัน เพราะที่นี่คือถิ่นเก่าของเขา การจะหลบเลี่ยงสายตาของชาวบ้านเพื่อนบ้านนั้นยากยิ่งกว่าปีนขึ้นสวรรค์เสียอีก

แต่การไปตัวอำเภอนั้นต่างออกไป จำเป็นต้องมีบอดี้การ์ดคอยคุ้มกันติดตาม เพราะไม่มีทางรู้ได้เลยว่าในเงามืดจะมีผู้ก่อความไม่สงบคนไหนจับจ้องหมายหัวและเตรียมจะลงมือครั้งใหญ่หรือไม่