บทที่ 328 การพิสูจน์ข้อคาดการณ์ของฮอดจ์ในกรณีแคบ

เทศกาลไหว้บ๊ะจ่าง ฉินหยวนชิงพาลูกๆ ห่อบ๊ะจ่างด้วยกัน พร้อมเล่าเรื่องชวีหยวนให้ฟัง ในฐานะผู้หลงใหลในประวัติศาสตร์ เรื่องเล่าเหล่านี้จึงพรั่งพรูออกมาจากปากเขาได้อย่างลื่นไหล

ในยุคโบราณ ผู้คนต่างเฝ้าฝันถึงชีวิตอมตะไม่รู้ดับ พากันบำเพ็ญพรตแสวงหาสัจธรรม เสาะหายาอายุวัฒนะ ทว่ากลับไม่รู้เลยว่า ที่แท้การมีชีวิตนิรันดร์อย่างแท้จริงก็เป็นเช่นนี้นี่เอง แม้สังขารจะสูญสิ้นไปแล้ว แต่จิตวิญญาณยังคงถูกผู้คนจดจำและรำลึกถึงอยู่เสมอ นี่แหละคือความเป็นอมตะอย่างหนึ่ง

ใครๆ ก็ว่าพ่อแม่คือครูคนแรกของลูก และเป็นครูที่สำคัญที่สุด ซึ่งก็ไม่ผิดแม้แต่น้อย แม้เด็กทั้งสองจะค่อนข้างซน แต่ก็ชอบให้ฉินหยวนชิงเล่าเรื่องให้ฟังที่สุด นี่คือความใฝ่รู้และความกระหายในปัญญาที่มีมาแต่กำเนิดของมนุษย์