บทที่ 338 การประชุมนักคณิตศาสตร์เชื้อสายจีนระดับโลก

เมื่อพูดถึงวงการผลิตยาของหัวเซี่ย ฉินหยวนชิงอยากจะบ่นสักหมื่นรอบจริงๆ!

แม้การวิจัยและพัฒนายาจะมีวงจรยาวนาน มีความเสี่ยงสูง และต้องทุ่มงบมหาศาล แต่มันก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า บรรดาบริษัทยาแทบไม่ยอมทุ่มงบให้กับการวิจัยและพัฒนา นั่นคือความจริงที่ไม่ต้องเถียง ลองดูบริษัทยาพวกนั้นสิ พอได้กำไรมาก็เอาไปสร้างตึกสำนักงานใหญ่สุดหรู เอาไปยกระดับชีวิตความเป็นอยู่ สร้างเรือนรับรองหรูหราอลังการ แต่สัดส่วนงบลงทุนด้านการพัฒนายาในแต่ละปีกลับไม่ถึง 5% เสียด้วยซ้ำ

ด้วยเหตุนี้ หลายปีที่ผ่านมา วงการยาหัวเซี่ยจึงไม่เพียงไม่สามารถลดช่องว่างกับบริษัทยายักษ์ใหญ่ต่างชาติได้ ทว่าช่องว่างนี้กลับยิ่งถ่างกว้างขึ้นเรื่อยๆ เมื่อช่วงปลายทศวรรษ 1990 อุตสาหกรรมยาของหัวเซี่ยตามหลังฝั่งยุโรปและอเมริกาอยู่เกือบ 50 ปี จนถึงตอนนี้ ในรายงานวิจัยก็ยังคงประเมินช่องว่างไว้ที่ 50 ปีเท่าเดิม