บทที่ 360 ยุคสมัยแห่งการระเบิดตัวครั้งใหญ่ของเทคโนโลยี

ทางรัฐบาลอำเภออ่าวเหวยนั้น ยกสองมือต้อนรับการที่สถาบันวิจัยจะมาตั้งอยู่ที่นี่อย่างเต็มใจยิ่ง

แม้จะบอกว่าพื้นที่สัมปทานนั้นกว้างใหญ่ไพศาลจนสร้างสถิติสูงสุดในประวัติศาสตร์ของหัวเซี่ยด้วยเนื้อที่มากถึง 7.5 ล้านหมู่ ซึ่งแค่คิดก็น่าตกใจอย่างยิ่งแล้ว แต่ต้องเข้าใจว่าพื้นที่ 7.5 ล้านหมู่นี้แทบจะเรียกได้ว่าเป็นดินแดนรกร้างว่างเปล่าทั้งหมด ไม่ใช่ทะเลทรายก็เป็นทุ่งหินโกบี หรือไม่ก็มีเพียงหมู่บ้านกระจัดกระจายอยู่ไม่กี่แห่ง ทั้งปีแทบไม่มีมูลค่าผลผลิตอะไรเลย

ทว่าการยกพื้นที่รกร้างเหล่านี้ให้สถาบันวิจัยเช่าทำวิจัย ไม่เพียงทำให้มีรายได้เข้าปีละนับร้อยล้านหยวน แต่ทุกครั้งที่สถาบันวิจัยปลูกป่าได้หนึ่งหมู่ เงินอุดหนุนจากเบื้องบนจำนวน 200 หยวนก็ตกเป็นของรัฐบาลอำเภออ่าวเหวย หากปลูกป่าจนครบทั้ง 7.5 ล้านหมู่เมื่อไร เงินอุดหนุนจากเบื้องบนก็จะไม่ต่ำกว่า 1.5 พันล้านหยวน