บทที่ 380 การปฏิวัติอุตสาหกรรมครั้งที่ 4

ฉินหยวนชิงชะงักไปเล็กน้อย

เขาไม่คาดคิดว่าอธิการบดีเฉินจะถามเรื่องนี้ เพราะแต่ไหนแต่ไรมาตัวเขาเองก็ไม่เคยคิดถึงมัน ความคิดของเขาเรียบง่ายมาตลอด นั่นคือการอุทิศตนให้กับการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ เป็นนักวิทยาศาสตร์ เป็นนักวิทยาศาสตร์ผู้ยิ่งใหญ่ ได้เกิดใหม่มาอีกชาติ ก็ขอร่วมเป็นหนึ่งแรงผลักดันบนเส้นทางการฟื้นฟูความยิ่งใหญ่ของหัวเซี่ย ร่วมมือกับผู้มีอุดมการณ์เดียวกันขับเคลื่อนหัวเซี่ยให้รุดหน้าไปบนเส้นทางนี้ต่อไป

ด้วยวิธีนี้ เมื่อถึงคราวแก่ชราจนเรี่ยวแรงจะขยับแขนขาก็แทบไม่มี ฉินหยวนชิงก็ยังสามารถยิ้มและเล่าให้รุ่นลูกรุ่นหลานฟังถึงความยิ่งใหญ่ของภารกิจที่พวกเขาร่วมกันต่อสู้ และยังยิ้มบอกกับคนรุ่นหลังได้อย่างเต็มภาคภูมิว่า ตัวเขาได้ทุ่มเทสุดกำลังแล้ว ไม่มีสิ่งใดให้ต้องเสียดาย