บทที่ 517 จากกันนานหวานกว่าข้าวใหม่ปลามัน

คืนวันส่งท้ายปีเก่า หิมะโปรยปรายอยู่บนท้องฟ้า

เครื่องบินลำหนึ่งร่อนลงจอดที่ฐานทัพอากาศแห่งหนึ่งในปักกิ่ง นายทหารที่มารออยู่ก่อนแล้วรีบก้าวเข้ามาทำความเคารพเงาร่างที่ก้าวออกมาทันทีที่ประตูห้องโดยสารเปิด แววตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความเลื่อมใสศรัทธา

เงานั้นไม่ใช่ใครอื่นนอกจากฉินหยวนชิง