บทที่ 99 วันสอบเกาเข่า

เมื่อข้อสอบเกาเข่าทั้งสองชุดเคาะจบเรียบร้อย ฉินหยวนชิงก็ลอบถอนใจด้วยความโล่งอก ทุกอย่างราบรื่นเกินความคาดหมายไปไกล

"ทุกท่านครับ งานออกข้อสอบคณิตศาสตร์เกาเข่าปีนี้สำเร็จลุล่วงด้วยดีแล้ว ขอบคุณทุกคนมากที่เหน็ดเหนื่อยทุ่มเทตลอดช่วงที่ผ่านมา!" ฉินหยวนชิงเอ่ยกับทุกคน "ตอนนี้ภารกิจเสร็จสิ้นแล้ว จากนี้ก็แค่นั่งรอวันสอบเกาเข่ามาถึง ระหว่างนี้พวกเราถือโอกาสพักผ่อนให้เต็มที่เถอะครับ!"

พูดจบเขาก็ประกาศเลิกประชุมทันที

ยังเหลือเวลาอีกหนึ่งสัปดาห์เต็มก่อนถึงวันสอบ ตลอดช่วงเวลานี้พวกเขายังต้องกบดานอยู่ในค่าย ห้ามก้าวออกไปไหนเด็ดขาด

แต่อย่างน้อยก็ไม่ต้องเหนื่อยสายตัวแทบขาดเหมือนก่อนหน้านี้แล้ว หลังจากนี้จะนอนตื่นสายแค่ไหนก็ได้ จะนั่งล้อมวงเล่นหมากรุกจิบชา กินข้าวเอ้อระเหยลอยชาย หรือจะไปชู้ตบาส ตีปิงปอง ก็ตามสบาย…

สิ่งอำนวยความสะดวกด้านกีฬาในค่ายแห่งนี้นับว่าครบครันทีเดียว!

นอกจากกินข้าวแล้ว แต่ละวันฉินหยวนชิงก็นั่งอ่านหนังสือ พออ่านทั้งสี่เล่มที่พกมาจนปรุโปร่ง เขาก็หันมาเขียนโค้ด พัฒนาโปรแกรมเล่นๆ อีกสองสามตัว

ช่วงนี้วีแชตจับมือกับการรถไฟอย่างเป็นทางการแล้ว ทำให้ดึงข้อมูลมาอัปเดตได้แบบเรียลไทม์ ผู้คนสามารถกดจองตั๋วรถไฟออนไลน์ผ่านวีแชตและจ่ายเงินผ่านวีแชตเพย์ได้ทันที ซึ่งเจ้าฟังก์ชันวีแชตเพย์นี้ ฉินหยวนชิงก็แค่เขียนขึ้นมาเล่นๆ ระหว่างทำโปรแกรมช่วยจองตั๋วเท่านั้นเอง

ระบบชำระเงินผ่านมือถือนี่แหละคือเมกะเทรนด์ที่จะพลิกโฉมอนาคต มันช่วยอำนวยความสะดวกให้สังคมมหาศาล แค่มีมือถือเครื่องเดียว ไม่ต้องพกเงินสดติดตัวสักแดง ก็ช็อปปิ้งใช้จ่ายได้อย่างไร้อุปสรรค

…

วันที่ 7 มิถุนายน ปี 2010 ตรงกับวันขึ้น 25 ค่ำ เดือน 5 ตามปฏิทินจันทรคติ วันจันทร์

นับตั้งแต่กำหนดการสอบเกาเข่าถูกขยับจากวันที่ 7 กรกฎาคมมาเป็น 7 มิถุนายน วันนี้ของทุกปีก็กลายเป็นวันสำคัญระดับชาติของชาวหัวเซี่ย

เกาเข่า!

สมรภูมิสอบที่จะชี้ชะตาชีวิตของคนส่วนใหญ่ กำลังจะเปิดฉากขึ้นอย่างเป็นทางการในวันนี้

ตามสถิติที่บันทึกไว้ จำนวนผู้เข้าสอบเกาเข่าในปีนี้พุ่งแตะ 9.46 ล้านคน แม้จะลดลงจากปีก่อนถึงแปดแสนคน และนับเป็นครั้งแรกที่มีตัวเลขลดลง

ทว่ายอดผู้เข้าสอบเฉียดสิบล้านคนก็ยังมหาศาลอยู่ดี หากเทียบเป็นประชากรก็ติดท็อป 100 ประเทศที่มีประชากรมากที่สุดในโลกได้สบายๆ

การจะฝ่าด่านคนเกือบสิบล้านเพื่อเฉิดฉายขึ้นมาได้นั้นยากเย็นแสนเข็ญ ดังนั้นนักศึกษาที่ฝ่าสมรภูมิเกาเข่าเข้าไปเรียนในรั้วมหาวิทยาลัยได้ จึงไม่มีใครไอคิวต่ำหรือเป็นพวกหัวทึบเลยสักคน

อาจารย์ ม.ปลาย มักเปรียบเปรยเสมอว่า การสอบเกาเข่าเปรียบเหมือนกองทัพนับหมื่นแสนแย่งกันข้ามสะพานไม้กระดานแผ่นเดียว ซึ่งไม่ได้เกินจริงแม้แต่น้อย คะแนนที่ขยับขึ้นมาเพียงหนึ่งคะแนน อาจดีดเราแซงหน้าคนอื่นได้เป็นพันคน

สปอตไลต์ของสังคมทุกดวงต่างสาดส่องมาที่การสอบเกาเข่า ทุกภารกิจต้องหลีกทางให้การสอบนี้ ตำรวจจราจรทั่วประเทศระดมกำลังลงพื้นที่จัดการจราจร เพื่ออำนวยความสะดวกและคุ้มกันขบวนผู้เข้าสอบอย่างเต็มกำลัง

สื่อโทรทัศน์ สื่อสิ่งพิมพ์ และสื่อออนไลน์พร้อมใจกันเกาะติดสถานการณ์ สำนักข่าวออนไลน์ยักษ์ใหญ่อย่างซินล่าง เวยป๋อ โซหู และเทนเซ็นต์ ต่างเปิดคอลัมน์พิเศษรายงานสด ประเด็นร้อนเกี่ยวกับการสอบเกาเข่าที่บ่มเพาะมาหลายวันก่อนหน้านี้เริ่มปะทุเดือด

พอถึงเช้าวันที่ 7 มิถุนายน แฮชแท็ก #เกาเข่า2010 ก็พุ่งทะยานขึ้นอันดับหนึ่งของเทรนด์ค้นหายอดนิยมทันที

แม้แต่ช่องซีซีทีวีหนึ่งและซีซีทีวีสี่ก็ปรับผังรายการมาเกาะติดการสอบเกาเข่าเช่นกัน! พื้นที่ข่าวสารแทบทั้งหมดถูกข่าวเกาเข่ากลืนกินไปจนสิ้น แม้กระทั่งข่าวผู้นำประเทศเดินทางเยือนต่างประเทศยังถูกตัดทอนรายงานเพียงสั้นๆ เท่านั้น

เหมือนเช่นทุกปี นอกจากวีรกรรมมาสายสารพัดรูปแบบของผู้เข้าสอบทั่วประเทศ เช่น เข้าห้องสอบผิด ลืมบัตรประจำตัวผู้เข้าสอบ หรืออดนอนจนตื่นสายโด่งแล้ว สิ่งที่ถูกหยิบยกมาถกเถียงและดุเดือดที่สุดหนีไม่พ้นข้อสอบวิชาภาษาจีนและวิชาคณิตศาสตร์

ภาษาจีนนั้นคงไม่ต้องพูดถึง ทันทีที่หัวข้อเรียงความถูกปล่อยออกมา ก็จะติดเทรนด์คำค้นหายอดนิยมในพริบตา จุดชนวนให้ชาวเน็ตเปิดศึกวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างออกรส

ส่วนวิชาคณิตศาสตร์ สิ่งที่ทุกคนรอลุ้นก็คือระดับความมหาโหดของข้อสอบในปีนี้

ไม่รู้ทำไม เวลาเห็นคลิปผู้เข้าสอบร่ำไห้สะอึกสะอื้นอยู่หน้าห้องสอบเพราะข้อสอบคณิตศาสตร์ยากเกินไป ชาวเน็ตมักจะอดหัวเราะเยาะอย่างใจร้ายไม่ได้ทุกที

โชคดีฉิบหายที่กูรีบเรียนจบก่อน!

เวลาเห็นข่าวทำนองนี้ ความรู้สึกในใจคนส่วนใหญ่มักเต็มไปด้วยความโล่งอกแกมสะใจเสียมากกว่า

"ขอไว้อาลัยให้เด็กสอบเกาเข่าปีนี้สามนาที มีข่าวลือว่าท่านเก่อหายตัวไปเป็นเดือนแล้ว ไร้ร่องรอยเลย!" เช้าวันนั้น ข่าวลือชวนขนลุกชิ้นหนึ่งกลายเป็นไวรัลสะพัดไปทั่วทุกแพลตฟอร์ม

ต้นตอมาจากเด็กโรงเรียนมัธยมในสังกัดมหาวิทยาลัยครูจินหลิงหลุดปากบอกว่า ไม่เห็นแม้แต่เงาของอาจารย์เก่อจวินในรั้วโรงเรียนมานานร่วมเดือนแล้ว

ข่าวนี้ทิ้งบอมบ์ลูกใหญ่ลงกลางใจคนทั้งโซเชียล เหล่าไทยมุงต่างพากันถอนหายใจโล่งอกที่ตัวเองไม่ต้องลงสนามสอบนี้อีก ไม่อย่างนั้นคงได้นั่งร้องไห้ขี้มูกโป่งคาสนามสอบแน่

นักข่าวจอมเสือกบางคนพยายามต่อสายตรงไปยังโรงเรียนมัธยมในสังกัดมหาวิทยาลัยครูจินหลิงเพื่อขอสัมภาษณ์เก่อจวิน แต่กลับได้คำตอบว่าเขาทำเรื่องลางานยาวไปตั้งแต่เดือนก่อนแล้ว ยิ่งเป็นการตอกย้ำว่าข่าวลือนี้น่าจะเป็นจริงเข้าไปใหญ่

"อมิตาภพุทธ สาธุ สาธุ ท่านเก่อออกศึกอีกครา ผู้เข้าสอบนับสิบล้านคงได้หลั่งน้ำตานองสนามสอบแน่!"

"ฮือๆ ฉันเป็นเด็กสอบปี 03 ของมณฑลซู ปีนั้นโดนอิทธิพลมืดของท่านเก่อเล่นงาน ฉันฟันคณิตศาสตร์มาได้แค่ 75 คะแนน แต่คะแนนเฉลี่ยทั้งมณฑลอยู่ที่ 68 คะแนนเองนะ! (ร้องไห้น้ำตาพราก)"

"ฉันเด็กมณฑลซูปี 07 ตอนนั้นสอบคณิตเกาเข่าได้ 77 คะแนน ส่วนค่าเฉลี่ยทั้งมณฑลคือ 78.5 คะแนน! (ร้องไห้น้ำตาพราก!)"

"พี่ชายข้างบน มณฑลซูคะแนนเต็มคณิตศาสตร์แค่ 100 เหรอครับ? มณฑลเย่ว์บ้านผมเต็ม 150 นะ!" เด็กมณฑลเย่ว์เมนต์ถามซื่อๆ

"(ร้องไห้น้ำตาพราก!) มณฑลซูก็เต็ม 150 โว้ย!!!" คนมณฑลซูที่โดนจี้แผลใจแทบกระอักเลือด

"กูเด็กมณฑลซูปี 08 ตอนนั้นสอบคณิตเกาเข่าได้ 70 คะแนน! แต่ค่าเฉลี่ยทั้งมณฑลอยู่ที่ 56.5 คะแนนเว้ย! (หัวเราะร่า!)"

ถึงขั้นมีคนหัวใสจรดปากกาแต่งบทความล้อเลียนเรื่อง "ชีวประวัติเก่อจวิน" ขึ้นมา:

"อันเก่อจวินนั้นไซร้ เป็นชาวหรูตงแห่งหนานทง ผู้แบกรับกระทะเหล็กแห่งคณิตศาสตร์เกาเข่า วัยเยาว์ศึกษา ณ ตักศิลาอันดับหนึ่งแห่งชาฉา อ่านตำราจนปรุโปร่ง แก้โจทย์นับหมื่น แตกฉานห้าคัมภีร์ เชี่ยวชาญหกศิลปศาสตร์ ยามใดเจอโจทย์ยากแก้ไม่ตก ย่อมบากบั่นไปขอคำชี้แนะจากอาจารย์ กาลเวลาผันผ่าน ข้อกังขายิ่งทวีคูณจนอาจารย์จนปัญญาจะไข จึงบอกว่า 'บัดนี้ ณ เมืองจินหลิงมีตักศิลาแห่งหนึ่ง นามมหาวิทยาลัยครู นั่นคือที่ที่เจ้าควรไป' ครั้นถึงเดือนเก้า จวินก้าวเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัยครู พลางเปรมปรีดิ์ว่า 'นี่คือที่ที่ข้าจะสร้างชื่อเสียงเกียรติยศ' ยามย่างกรายในสถานศึกษา กลิ่นอายตำราตลบอบอวล จวินมุ่งมั่นพากเพียร อ่านตำราจนทะลุปรุโปร่ง ด้วยความที่หลงใหลในคณิตศาสตร์ จึงศึกษาวิชาเลขขั้นสูง เรขาคณิตเชิงพีชคณิต และความน่าจะเป็นจนถ่องแท้ ในที่สุดก็กลายเป็นผู้ทรงภูมิ ความกังขาในวัยเยาว์ล้วนกระจ่างแจ้ง จวินสร้างชื่อเสียงเกริกไกร ผู้คุมสอบแห่งเจียงหวายเห็นว่าเขามีสติปัญญาเลิศล้ำ ความรู้ท่วมท้น จึงแต่งตั้งให้เป็นปรมาจารย์ผู้ออกข้อสอบ ชายผู้นี้แบกรับภาระหนักอึ้งโดยไร้ความพรั่นพรึง ครั้นร่างข้อสอบเสร็จสิ้น ก็แย้มยิ้มพลางกล่าวว่าง่ายดายยิ่ง ครั้นถึงวันสอบ ได้ยินเสียงร่ำไห้ระงมทั้งในและนอกสนามสอบ เมื่อถามดูจึงได้ความว่า 'เก่อจวินสังหารหมู่เด็กสอบห้าแสนคนแห่งเจียงหวายจนเหี้ยนเตียนแล้ว'

คนรุ่นก่อนยกย่องว่า เก่อจวินคือเทพเจ้าอย่างแท้จริง ความรู้หยั่งถึงฟ้าดิน แตกฉานทั้งอดีตและปัจจุบัน นั่งอยู่ในหอสูง แต่บัญชาการรบชี้ขาดได้ไกลพันลี้ ชั่วพริบตาเดียวก็สังหารหมู่นักเรียนได้โดยไร้ร่องรอย หากเอ่ยถึงผลงานสงคราม ป๋ายฉี่เทพสงครามแห่งรัฐฉินยังมิอาจเทียบเคียง หากเอ่ยถึงการวางแผน หานซิ่นแห่งฮั่นยังต้องก้มหน้าละอายใจ โจทย์ที่เก่อจวินออกนั้น ทั้งยากเย็น ทั้งลึกซึ้ง ทั้งซับซ้อนพิสดาร จนทั้งมนุษย์และทวยเทพต่างต้องพิศวง ต่อให้จู่ชงจือ ฉินจิ่วเสา เฉินจิ่งรุ่น และซูปู้ชิงกลับชาติมาเกิดใหม่ มีสมองดั่งสายน้ำเชี่ยวกราก ปลายพู่กันคมกริบดั่งดาบ จะแก้โจทย์ที่เก่อจวินออกได้อย่างไร! มหากวีหลี่ไป๋เคยทอดถอนใจไว้ว่า 'โอ้ อนิจจา ช่างยากเย็นแสนเข็ญยิ่งนัก! ความยากของคณิตศาสตร์ ยากยิ่งกว่าปีนป่ายขึ้นสู่ฟากฟ้า!' ทว่าฟากฟ้ายังพออาศัยสายลมพัดพยุงขึ้นไปได้ แต่ความยากของคณิตศาสตร์นั้น สูงเทียมฟ้า ลึกดิ่งสู่ปรโลก มิใช่สิ่งที่กำลังมนุษย์จะเอื้อมถึงได้เลย! คนรุ่นหลังยามหวนนึกถึงสมรภูมิสอบ ย่อมทอดถอนใจไม่รู้จบ ทุกคนต่างกล่าวเป็นเสียงเดียวกันว่า ยามเดินออกจากห้องสอบ เห็นเพื่อนร่วมชั้นร่ำไห้ไม่หยุด พ่อแม่ลูกเมียต่างชะเง้อคอมอง เสียงร้องไห้ดังกึกก้องเสียดฟ้า ทุกคนต่างรำพันว่า 'พวกเรามิได้อ่านโจทย์แข่งโอลิมปิกมา ช่างน่าเจ็บใจยิ่งนัก!' ต่างพากันร่ำไห้ว่า 'เมื่อฟ้าส่งจวินมาเกิดแล้ว ไฉนจึงส่งพวกเรามาด้วย!' เรื่องราวอันโหดร้ายที่เกิดขึ้นกับฟ็อกซ์คอนน์ แท้จริงแล้วล้วนเกิดจากความริษยาที่มีต่อจวินทั้งสิ้น นิวตันและเกาส์เมื่อได้ยินชื่อของจวิน ต่างก็ปีติยินดีพลางกล่าวว่า 'พวกเรานอนตายตาหลับได้แล้ว' โกลด์บาชเมื่อได้ยินเรื่องของจวินก็เอ่ยว่า 'คนในยุคปัจจุบัน มีเพียงจวินเท่านั้นที่จะช่วยไขข้อคาดการณ์ของข้าได้' เรื่องเล่าพื้นบ้านกล่าวขานว่า วันรุ่งขึ้นหลังการสอบเกาเข่า จวินเดินทางไปยังมหาวิทยาลัยครูตามปกติ ระหว่างทางได้พบกับนักพรตชุดดำหน้าแดงยืนขวางทางอยู่ มือถือสิ่งประหลาด พลางตวาดเสียงลั่นว่า 'จวิน หยุดก่อน! เจ้ารู้หรือไม่ว่าสิ่งนี้คือสิ่งใด?' จวินตื่นตระหนก ยังมิทันได้ตอบ นักพรตก็กล่าวต่อว่า 'สิ่งนี้หลอมรวมขึ้นจากแรงพยาบาท ความคับแค้น และเพลิงโทสะของผู้เข้าสอบแห่งเจียงหวายที่ถูกเจ้าสังหารหมู่ มันไม่เกิดไม่ดับ ไม่แปดเปื้อนไม่บริสุทธิ์ มีอายุยืนยาวเคียงคู่ฟ้าดิน ร่วมสมัยกับสุริยันจันทรา เจ้าจะต้องถูกน้ำลายที่เกิดจากสิ่งนี้ท่วมมิด และถูกก้อนอิฐที่เกิดจากสิ่งนี้ฟาดใส่ จะรักษาชีวิตไว้ได้หรือไม่ คงต้องพึ่งบุญพาวาสนาส่งของเจ้าแล้ว' กล่าวจบก็กลายร่างเป็นสายลมพัดหายไป ค่ำคืนนั้น จวินยังคงนอนหลับสบายไร้กังวล ยามกำลังหลับใหลอย่างมีความสุข จู่ๆ ก็สัมผัสได้ถึงไอสังหารพวยพุ่งมาจากระเบียง ชายชุดดำสองคน รูปร่างคล้ายผู้เข้าสอบเกาเข่า ถือกระบองหนามขนาดยักษ์ ฟาดกระหน่ำลงมาเสียงดังโครมครามพังทลาย จวินรีบออกไปดู พบว่ากระจกระเบียงแตกละเอียดหมดแล้ว วันรุ่งขึ้น จวินออกไปซื้อกับข้าว แม่ค้าขายผักจำหน้าเขาได้ จึงตะโกนลั่นว่า 'เจ้าคือเก่อจวิน!' สิ้นเสียงตะโกน ไข่เน่า เศษผักเน่า และก้อนอิฐก็ปลิวว่อนเข้ามาพร้อมเพรียง สภาพการณ์เละเทะไม่เป็นท่า วุ่นวายโกลาหล ช่างน่าเวทนายิ่งนัก แต่จวินก็หาได้แยแสต่อคำข่มขู่เหล่านี้ไม่ เขายังคงเดินหน้าออกโจทย์คณิตศาสตร์ที่พิสดาร ยากเข็ญ และแปลกประหลาดต่อไป เพียงแต่วันข้างหน้ายามเดินทางไปไหนมาไหน ย่อมต้องมีบอดี้การ์ดคอยคุ้มกันติดตาม เพื่อรักษาความปลอดภัยให้แก่ตนเอง

ไท่สื่อกงกล่าวว่า เก่อจวินเป็นผู้ทรงภูมิอย่างแท้จริง ชื่อเสียงอันเกรียงไกรของเขาขจรขจายไปทั่วทั้งเหนือจรดใต้ แท้จริงแล้วโจทย์ที่เขาออกนั้น พวกเจ้าล้วนแก้ได้ทั้งสิ้น ควรก่นด่าเพียงความรู้อันตื้นเขินและความไร้สามารถของตนเอง ที่มิอาจเชี่ยวชาญเลขขั้นสูง เลขโอลิมปิก เลขประหลาด ตลอดจนตัวเลขที่ทำให้คนแทบคลั่ง อ้วกเป็นเลือด และเสียสติได้ จวินมีความกล้าหาญดั่งขุนศึกผู้คุมประตูด่านมิให้คนนับหมื่นผ่านพ้น ปีศาจร้ายและภูตผีทั้งหลายล้วนเผยร่างจริง คนชั่วช้าต่างพากันล่าถอย อีกร้อยปีข้างหน้า หากต้องการหยุดเด็กมิให้ร้องไห้โยเยกลางดึก หากต้องการขับไล่ภูตผีปีศาจ เพียงเอ่ยนามอันเกรียงไกรของเก่อจวินก็พอ หากเจ้าขู่เด็กว่า 'ถ้ายังร้องไม่หยุด วันหน้าเก่อจวินจะมาออกข้อสอบให้ทำแน่' เด็กคนนั้นย่อมหยุดร้องทันที หากเจ้าเซ่นไหว้ฟ้าดินแล้วกล่าวคำอธิษฐานว่า 'เหล่าภูตผีปีศาจทั้งหลาย หากคิดจะสร้างความวุ่นวายในโลกมนุษย์ เข่นฆ่าสิ่งมีชีวิต ขอสาปแช่งให้พวกมันหลังจากบำเพ็ญตบะจนกลายร่างเป็นมนุษย์แล้ว ต้องมาทำข้อสอบที่เก่อจวินออก' ปีศาจและสิ่งชั่วร้ายเมื่อได้ยินย่อมมิกล้ากล้ำกรายเข้าใกล้ หากส่งเก่อจวินไปสู่เวทีสากล เพื่อฝังกลบเหล่าหัวกะทิของศัตรูภายนอก วางแผนยาวนานนับสิบปี ไฉนเลยจะต้องไปเกรงกลัวพวกคนเถื่อนอย่างอเมริกา อังกฤษ ฝรั่งเศส เยอรมนี ญี่ปุ่น หรือรัสเซียเล่า ขอสวรรค์คุ้มครองแผ่นดินเรา ถึงยามนั้นเกาะเตี้ยวอวี๋ก็ได้รับการกอบกู้ ไต้หวันก็หวนคืน สยบดาไลลามะ เรบิยาสำนึกผิดกลับใจ แผ่นดินรวมเป็นหนึ่ง ใต้หล้าล้วนยอมสวามิภักดิ์ ชาติจีนผงาดขึ้น ชนชาติฟื้นฟู ความฝันของจีนที่พี่น้องร่วมชาติพันสามร้อยล้านคนร่วมแรงร่วมใจทุ่มเทไขว่คว้า จะมิบรรลุผลได้อย่างรวดเร็วหรอกหรือ! จะมิใช่เรื่องง่ายดายหรอกหรือ!

ข้าพเจ้ารู้สึกซาบซึ้งในพระคุณของสวรรค์ และรับรู้ถึงความคับแค้นใจของผู้เข้าสอบทั่วแผ่นดิน จึงใช้เวลาเจ็ดเจ็ดสี่สิบเก้าชั่วโมง รจนา 'ชีวประวัติเก่อจวิน' เรื่องนี้ขึ้นมา"

พริบตานั้น ชื่อเสียงของเก่อจวินก็โด่งดังเป็นพลุแตก ไม่ได้จำกัดอยู่แค่ในมณฑลเจียงซูอีกต่อไป มณฑลอื่นๆ ต่างเริ่มอกสั่นขวัญแขวน บรรดาผู้ปกครองของผู้เข้าสอบเกาเข่าปีนี้ พอได้ยินกระแสข่าวลือดังกล่าว ต่างก็หน้าถอดสีและมีแววตาวิตกกังวลกันถ้วนหน้า!