บทที่ 1007 รถไฟน้อย วู้วู้วู้ว

ในขณะที่หลี่เค่อกำลังกล่าวสุนทรพจน์กับพวกเขา รถไฟก็วิ่งออกไปไม่ไกลนัก ก่อนจะเริ่มชะลอความเร็ว จากนั้นหัวรถจักรทั้งสองหัวก็เริ่มเปลี่ยนทิศทาง และสลับตำแหน่งเพื่อวิ่งกลับไปยังทิศทางของสถานีเดิม

เมื่อหลี่เค่อพูดถึงเรื่องรถไฟกับทุกคนเกือบจะเสร็จแล้ว รถไฟที่อยู่ไกลออกไปก็ส่งเสียงหวูดยาว และเข้าสู่สถานีอย่างช้า ๆ อีกครั้ง ครั้งนี้มันไม่ได้วิ่งผ่านไป แต่หยุดลงอย่างแม่นยำที่ชานชาลาด้านหลังหลี่เค่อ

"ตอนนี้เราสามารถพาพวกท่านไปสัมผัสกับรถไฟรูปแบบใหม่ได้แล้ว หากทุกท่านประสงค์จะขึ้นรถไฟ ก็ขอให้ตามข้ามาได้เลย" หลี่เค่อกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

เมื่อหลี่เค่อกล่าวจบ บรรยากาศก็คึกคักทันที หลี่ซื่อหมินย่อมต้องขึ้นรถไฟ พระองค์ลุกขึ้นยืนทันที หัวรถจักรสองหัวและตู้โดยสารรวมสิบสี่ตู้ สามารถรองรับคนเหล่านี้ทั้งหมดได้อย่างไม่มีปัญหา

หลี่เค่อพาหลี่ซื่อหมินและคณะเข้าสู่ตู้โดยสารตู้แรก เมื่อเข้ามาในตู้โดยสาร ทุกคนก็อดไม่ได้ที่จะประหลาดใจ ภายในนี้กับภายนอกแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง การตกแต่งนี้... เห็นได้ชัดว่าหรูหรามาก