บทที่ 1016 ท่องเที่ยวเฉินชางภายในหนึ่งวัน

เหล่าเสนาบดีไม่ได้สนใจเรื่องนี้ ในความคิดของพวกเขาเงื่อนไขบนรถไฟมีจำกัด การไม่มีอาหารเตรียมไว้ก็เป็นเรื่องปกติ ยิ่งไปกว่านั้นรสชาติของอาหารก็ไม่ได้แย่จนเกินไป

"ในอนาคตจะมีตู้เสบียงบนรถไฟ ทุกคนสามารถรับประทานอาหารในตู้เสบียงได้ แน่นอนว่าหากจะนำเสบียงอาหารมาเองก็ได้ สำหรับราษฎรทั่วไป อาหารบนรถไฟย่อมค่อนข้างแพง พวกเขาอาจจะไม่เต็มใจที่จะกิน"

"เจ้าเข้าใจสถานการณ์นี้ดี ถ้าเจ้าคิดว่าการหมุนเวียนของราษฎรและเสบียงสำคัญกว่าการทำกำไร ก็ให้ดำเนินการตามนี้ได้เลย"

"แต่การทำเช่นนี้ก็จะทำให้เกิดปัญหาขึ้นมา นั่นคือการที่ประชากรมีการเคลื่อนย้ายจำนวนมาก จะทำให้ที่ดินของราษฎรในท้องถิ่นไม่สามารถทำการเพาะปลูกได้หรือไม่ การเลือกนี้ค่อนข้างยาก หากมีการส่งเสริมการก่อสร้างจำนวนมาก สิ่งที่ต้องการคือแรงงานและวัสดุที่สูงมากอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้"

"แน่นอนว่าการส่งเสริมเช่นนี้ ราษฎรสามารถทำเงินได้มากขึ้น แต่เจ้าก็เคยกล่าวไว้ไม่ใช่หรือว่าขีดจำกัดพื้นที่เพาะปลูกและขีดจำกัดด้านอาหารของต้าถังไม่สามารถสั่นคลอนได้ ซึ่งนั่นก็ต้องการให้ราษฎรจำนวนมากทุ่มเทให้กับการทำเกษตรกรรม"