บทที่ 1029 เจ้าคิดที่จะกินตด

หลี่ซื่อหมินนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วครุ่นคิดอย่างถี่ถ้วน ก่อนจะกล่าวด้วยความรู้สึกว่า "สมองของเจ้านั้นยาวอย่างไรข้าไม่รู้ หลายเรื่องเจ้าไม่เคยคิด ไม่เคยสัมผัสเลยแม้แต่น้อย แต่เจ้ากลับสามารถสรุปคำพูดที่หลักแหลมได้"

"คำสรุปของเจ้าถูกต้องมาก นั่นแหละคือความหมาย เจ้าเข้าใจแล้วก็ใช้ได้"

"ลูกจะพยายาม แต่ลูกก็ควบคุมมันไม่ได้จริง ๆ ต้องเป็นท่านพ่อเท่านั้น" หลี่เค่อกล่าวด้วยใบหน้าขมขื่น

"ต้าถังโจวเป้าของเจ้า พ่อจะไปเข้าใจอะไร เจ้าคิดว่าพ่อไม่อยากเข้าใจหรือ ถ้าพ่อเข้าใจสิ่งนั้นทั้งหมด สิ่งนั้นจะมาอยู่ในมือของเจ้าได้อย่างไร เจ้ากำลังคิดจะกินตดอยู่หรือไง" หลี่ซื่อหมินกล่าวอย่างเย็นชา

แต่พระองค์ก็เสริมในใจว่า โชคดีที่พ่อไม่เข้าใจ ไม่อย่างนั้นพ่อจะรู้ความสุขของการอู้งานได้อย่างไร เจ้าอยากให้พ่อแบกรับภาระหนัก เจ้าสบายดีใช่ไหม คิดได้สวยงามจริง ๆ