บทที่ 104 ไอ้ลูกทรพี เจ้าจงใจวางแผนเล่นงานพ่อเจ้าใช่หรือไม่!

        ฉางหลินจากไป ในท้องพระโรงก็กลับสู่ความเงียบสงบอีกครั้ง

“ฝ่าบาท อิทธิพลของตระกูลขุนนางเก่าแก่ เป็นสู่หวางเตี้ยนเซี่ยที่ตรัสรึพ่ะย่ะค่ะ?” หลังจากนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง เว่ยเจิงก็ลองถามอย่างหยั่งเชิง

        “ใช่” หลี่ซื่อหมินทรงถอนหายใจ ก็ยังคงทรงพยักหน้า ต้องยอมรับว่า เรื่องนี้เป็นหลี่เค่อที่เป็นคนชี้ออกมา อิทธิพลของตระกูลขุนนางเก่าแก่ต่อต้าถัง หลี่ซื่อหมินไม่ใช่ว่าจะไม่ทรงทราบ แต่หลี่ซื่อหมินอันที่จริงก็ถือว่าเป็นคนในวงการ

ถูกจำกัดด้วยยุคสมัย ดังนั้นพระองค์จึงทรงทราบเพียงว่าตระกูลขุนนางเก่าแก่ควบคุมต้าถัง แต่สำหรับเรื่องการควบคุมอย่างไรนั้นกลับไม่มีเบาะแสเลย หรือจะพูดว่า… ไม่ได้ทรงคิดไปถึงรากเหง้าที่สุด!

        และประโยคหนังสือของหลี่เค่อ เรียกได้ว่าเป็นการชี้แจงทุกอย่าง