บทที่ 1051 ลูกถูกบังคับให้ทำ

หลี่เค่อรู้สึกงงไปทั้งตัว ไม่ใช่สิ เสด็จพ่อท่านมีปัญหาอะไรหรือ ท่านสามารถเขียนประโยคอะไรก็ได้เพื่อทดสอบ แต่ทำไมต้องใช้ข้อมูลลับสุดยอดของต้าถังมาทดสอบด้วย หากข้อมูลลับสุดยอดขนาดนี้รั่วไหลออกไปจะทำอย่างไร ปัญหาคือ... ตอนนี้ไม่ต้องคิดเลย เจ้าหน้าที่ข่าวกรองวิทยุที่รับผิดชอบการแปลย่อมรู้เรื่องนี้แล้วอย่างแน่นอน ปัญหาคือคนที่ฉี่รดที่นอนคือหลี่เค่อ เกี่ยวอะไรกับข้าด้วยเล่า! หลี่เค่อส่งกระดาษในมือให้กับหลี่ซื่อหมินอย่างหงุดหงิด "เสด็จพ่อ ท่านดูเองเถิด"

หลี่ซื่อหมินเห็นสีหน้าของหลี่เค่อก็คาดเดาได้ว่าเรื่องนี้เป็นความจริง แต่เมื่อพระองค์รับกระดาษจากมือหลี่เค่อมา หลี่ซื่อหมินก็ตกตะลึงไปทั้งตัว พระองค์ไม่ได้ลืมที่จะล้อเลียนหลี่เค่อในเรื่องนี้ แต่พระองค์ตกใจกับเรื่องนี้เอง ข้อความบนกระดาษเป็นลายมือของพระองค์เอง และพระองค์ก็พับและผนึกมันด้วยตนเอง แม้แต่ฉางหลินที่รับผิดชอบการผนึกก็ไม่รู้เนื้อหาภายในกระดาษ และพระองค์ก็เห็นทหารองครักษ์ส่งออกไปต่อหน้าต่อตา

ด้วยความเร็วสูงสุด การที่ทหารองครักษ์จะเดินทาง 20 กิโลเมตรภายในเวลาประมาณ 20 นาที ก็เป็นไปได้ นั่นหมายความว่า การที่อีกฝ่ายส่งข้อความมาจนกระทั่งหลี่เค่อได้รับข้อความ ใช้เวลาเพียงไม่กี่วินาทีเท่านั้นจริง ๆ หรือ นี่... หลี่ซื่อหมินรู้สึกว่าสมองของตนเองไม่เพียงพอต่อการทำความเข้าใจ พระองค์เพียงแค่ต้องการขู่หลี่เค่อเล่น ๆ เท่านั้น แต่พระองค์ไม่คาดคิดเลยว่าการขู่หลี่เค่อในครั้งนี้จะนำมาซึ่งผลลัพธ์เช่นนี้ หลี่เค่อกลับนำสิ่งที่เป็นเหมือน สมบัติศักดิ์สิทธิ์ ออกมา นี่เรียกได้ว่าเป็นสมบัติศักดิ์สิทธิ์จริง ๆ แม้แต่เรื่องราวมากมายในตำนานก็อาจจะเทียบไม่ได้

บรรยากาศในตำหนักเงียบลงในทันที แม้แต่ฉางหลินที่อยู่ข้าง ๆ ก็เต็มไปด้วยความอยากรู้ เป็นไปได้ไหมว่าองค์ชายทำสิ่งที่เขาพูดได้จริง ๆ คือ ตาทิพย์หูทิพย์ ข่าวสารที่อยู่ห่างออกไปหลายพันลี้สามารถส่งมาถึงได้ภายในพริบตาเดียว เมื่อครู่นี้ถึงแม้ว่าองค์ชายจะอธิบายแล้ว แต่สำหรับฉางหลินแล้ว ก็แทบไม่แตกต่างจากการไม่ได้อธิบายเลย เพราะเขา... ไม่เข้าใจ สภาพของฉางหลินในตอนนี้ค่อนข้างคล้ายกับหลี่ซื่อหมิน เขาเองก็มีความรู้สึกซับซ้อนที่อธิบายไม่ได้ แม้ว่าความตั้งใจของฝ่าบาทเขาจะรู้มานานแล้ว แต่หลังจากที่ฝ่าบาทสละราชบัลลังก์ ฉางหลินก็เคยคิดว่าจะรับใช้องค์ชายต่อไปหรือไม่ ไม่อย่างนั้นเขาจะว่างงานกะทันหัน ไม่รู้จะทำอะไร

แม้ว่าเขาจะรู้ว่านั่นไม่น่าเป็นไปได้ ท้ายที่สุดก็ไม่มีตัวอย่างที่ขันทีคนหนึ่งรับใช้จักรพรรดิสององค์ เว้นแต่จะเป็นการฝากฝังดูแลองค์ชายในวัยเยาว์ แต่ตอนนี้เขากลับพบว่า แม้แต่ความคิดที่จะทำเช่นนั้นก็ไม่น่าเป็นไปได้แล้ว เพราะความรู้ขององค์ชายเขาก็ตามไม่ทันแล้ว ขันทีของต้าถังสามารถเรียนหนังสือได้ และไม่เพียงแต่เรียนได้เท่านั้น คนอย่างฉางหลินก็มีความรู้ที่ดีมาก ไม่กล้าพูดว่าจะเทียบได้กับเสนาบดีในราชสำนัก แต่การไปเป็นขุนนางในท้องถิ่นขั้นสี่หรือห้าก็ไม่มีปัญหาอย่างแน่นอน แต่ตอนนี้แม้แต่เขาก็ยังตามไม่ทันฝีเท้าขององค์ชายแล้ว ดูเหมือนว่า เขาจะแก่แล้วจริง ๆ ฉางหลินก็เข้าใจความรู้สึกไร้เรี่ยวแรงของฝ่าบาทในทันที และเข้าใจว่าทำไมฝ่าบาทถึงอยากสละราชบัลลังก์แล้ว ดูเหมือนว่า ถึงเวลานั้นเขาก็คงจะต้องติดตามฝ่าบาทที่สละราชบัลลังก์ และรับใช้ฝ่าบาทต่อไป