บทที่ 1067 เมืองฉือไห่

เรื่องราวในหมู่บ้านไป๋เฉาวั่นไม่ใช่เรื่องเฉพาะเจาะจง แต่เป็นสิ่งที่หลี่เค่อประสบมาตลอดทาง สำหรับจิตใจของชาวบ้านเหล่านี้ หลี่เค่อเข้าใจได้ พวกเขาแค่อยากเห็นเขาเท่านั้น ดังนั้นหลี่เค่อจึงหยุดให้พวกเขาได้ดู แม้จะทำให้กำหนดการล่าช้า แต่การมาเยือนชิงไห่ในครั้งนี้ของเขาก็เพื่อทำเรื่องนี้ไม่ใช่หรือ หลี่เค่อเดินทางมาถึงเมืองฉือไห่เมื่อหิมะแรกของชิงไห่ได้ตกลงมาแล้ว

เมืองฉือไห่ ในตอนนี้ได้กลายเป็นเมืองที่เจริญรุ่งเรืองมาก เป็นเมืองสำคัญที่ใช้เป็นเส้นทางผ่านไปยังเมืองรั่วเชียงและประเทศอื่น ๆ เหมือนกับเมืองบนเส้นทางสายเหนือที่ไปยังสามสิบหกแคว้นแห่งเขตตะวันตก เช่น ซั่วหยาง และเกาชาง เนื่องจากเมืองฉือไห่มีการก่อสร้างที่สมบูรณ์ จำนวนพ่อค้าและนักเดินทางที่มาพักที่นี่จึงเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ นอกจากนี้ ชาวเลี้ยงสัตว์ในชิงไห่เองก็รวมตัวกันที่นี่ เมืองฉือไห่จึงเจริญรุ่งเรืองมากขึ้นเรื่อย ๆ อย่างไรก็ตาม จำนวนชาวเลี้ยงสัตว์ที่อาศัยอยู่ในเมืองฉือไห่มีไม่มากนัก แต่กลับมีพ่อค้าจำนวนมาก รวมถึงครอบครัวของทหารที่ประจำการในชิงไห่ก็อาศัยอยู่ที่นี่มากกว่า นอกจากนี้ยังมีคนงานและครอบครัวที่ทำงานในบริเวณทะเลสาบเกลือ และครอบครัวของคนงานในเขตอุตสาหกรรมที่ตั้งอยู่ในชิงไห่ก็อาศัยอยู่ที่นี่ด้วย

หลี่เค่อมองเมืองที่ไม่มีอยู่จริงในประวัติศาสตร์เดิมนี้ด้วยความรู้สึกตื้นตันใจ เฉียวซือวั่งได้มารอรับเขาอยู่นอกเมืองแล้ว หลังจากทั้งสองทำความเคารพกัน เฉียวซือวั่งก็ยิ้มแล้วถามว่า "เป็นอย่างไรบ้าง ลูกสาม การเปลี่ยนแปลงของเมืองฉือไห่ใหญ่หรือไม่"

"จะว่าใหญ่ก็ใหญ่ จะว่าเล็กก็เล็ก" หลี่เค่อส่ายหัว ตอนที่เขาจากไป เมืองฉือไห่ก็ถูกสร้างขึ้นเกือบเสร็จแล้ว ตอนนี้ก็แค่สมบูรณ์ขึ้นเท่านั้น และจำนวนบ้านในเมืองก็มากขึ้นด้วย

"แล้วท่านล่ะ ปรับตัวได้หรือไม่" หลี่เค่อมองเฉียวซือวั่งแล้วถาม เฉียวซือวั่งเป็นลุงของหลี่เค่อ ภรรยาของเขาเป็นน้องสาวของหลี่ซื่อหมิน "ปรับตัวได้ งานทั้งหมดในชิงไห่โดยพื้นฐานแล้วเจ้าได้ทำเสร็จแล้ว ข้ามาที่นี่ก็เพื่อรักษาการเท่านั้น และคนข้างล่างหลายคนก็ทำงานได้ดีกว่าข้าเสียอีก" เฉียวซือวั่งส่ายหัว "ได้ยินว่าระหว่างทางเจ้าถูกชาวบ้านขวางไว้" เฉียวซือวั่งหยอกล้อ "ท่านลุงก็รู้ว่าข้ามาเพื่ออะไร ตอนที่จากไปก็ได้สัญญากับพวกเขาว่าจะกลับมาเยี่ยม เมื่อกลับมาแล้วก็ต้องไปเยี่ยมพวกเขา สถานการณ์ระดับรากหญ้าในชิงไห่ตอนนี้ยังคงทำได้ดี สิ่งสำคัญคือต้องจัดการเรื่องพื้นที่เพาะปลูกและพื้นที่เลี้ยงสัตว์ในหุบเขาเหอหวงให้ดี" หลี่เค่อพยักหน้าอย่างจนใจ