บทที่ 1070 องค์ชายได้สอนพวกเราแล้ว

"มาจิคุระ" โมโนโนเบะ มูราชิตะมองดูเปลวไฟที่ลุกโชนอยู่ไกล ๆ แล้วจู่ ๆ ก็ยิ้มออกมา "ท่านแม่ทัพ" มาจิคุระรีบโค้งคำนับ "เจ้าเข้าใจผิดไปอย่างหนึ่ง" โมโนโนเบะ มูราชิตะกล่าวอย่างเรียบง่าย "ผู้ที่สามารถต่อต้านอย่างสุดชีวิต และมีพลังการต่อสู้ที่แข็งแกร่ง สามารถต่อต้านศัตรูได้ ไม่เคยใช่ขุนนางชั้นสูงเหล่านี้เลย"

"องค์ชายได้สอนพวกเราแล้ว เพียงแต่ต้าถังใหญ่เกินไป วิธีการที่องค์ชายใช้จึงแตกต่างจากพวกเรา แต่ญี่ปุ่นไม่ใหญ่ ประชากรทั้งหมดมีเพียงกว่าสองล้านคน ขุนนางชั้นสูงมีสักกี่คนกัน" โมโนโนเบะ มูราชิตะกล่าวอย่างเรียบง่าย "กระหม่อม โง่เขลา" มาจิคุระตกตะลึง เขาไม่เข้าใจจริง ๆ "เฮ้อ ข้าถามเจ้า ข้าเตรียมที่จะปกครองญี่ปุ่นหรือไม่" โมโนโนเบะ มูราชิตะถามกลับ "แน่นอนว่าไม่พ่ะย่ะค่ะ ท่านจะเป็นท่านโหวที่ต้าถังเคารพนับถือในอนาคต" มาจิคุระรู้ความคิดของโมโนโนเบะ มูราชิตะ สำหรับการตัดสินใจที่บูชาผู้ที่แข็งแกร่งและดีกว่า มาจิคุระย่อมไม่คิดว่ามีอะไรผิดปกติ ยิ่งกว่านั้น เมื่อได้เห็นความเจริญรุ่งเรืองของต้าถังแล้ว ใครจะสนใจญี่ปุ่นที่มีพื้นที่เพียงหยิบมือนี้ บนเกาะเล็ก ๆ แค่นี้จะมีอะไรดี

"นั่นก็ถูกต้องแล้วไม่ใช่หรือ ในเมื่อข้าไม่เตรียมที่จะปกครองญี่ปุ่น ดังนั้นข้าก็ไม่จำเป็นต้องสนใจว่าชนชั้นปกครองของญี่ปุ่นจะถูกทำลายโดยข้าหรือไม่ พูดตรง ๆ คือ ข้าไม่จำเป็นต้องสนใจว่านโยบายบางอย่างจะเอื้อต่อการปกครองของข้าในอนาคตหรือไม่"

"เมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าก็ดำเนินการตามนโยบายขององค์ชายโดยตรง และสิ่งที่ข้าต้องทำก็แค่กำจัดคนที่ต้องการขัดขวางข้าอย่างต่อเนื่องเท่านั้น"

"ดังนั้น หลังจากเมืองแตกในวันนี้ พรุ่งนี้ข้าจะเรียกร้องให้ชาวบ้านทั้งหมดภายใต้เมืองไป่ลี่นี้ ผู้ใหญ่บ้านทั้งหมด หรือผู้นำของทาสข้างล่างทั้งหมด หัวหน้ามาพบข้า ข้ามีเรื่องจะประกาศแก่ชาวบ้านทั้งหมดภายใต้เมืองไป่ลี่เหล่านี้" โมโนโนเบะ มูราชิตะกล่าว "ขอรับ!"