บทที่ 1114 ผลการสอบ

นี่คือข้อแตกต่างระหว่างหลี่เค่อกับเหล่าแม่ทัพนายกองที่มีพื้นเพมาจากทหารอาชีพเหล่านี้ ความคิดของเขาไม่ใช่ความคิดของทหาร แต่คนเหล่านี้ได้หลอมรวมจิตวิญญาณของทหารเข้ากระดูกดำไปแล้ว อย่างไรก็ตาม หลี่เค่อย่อมไม่พูดเรื่องนี้ออกมาที่นี่ สำหรับเขาแล้ว ไม่ว่ายอนแกโซมุนจะอยู่หรือตาย ความแตกต่างนั้นมีไม่มากนัก

"ข้าคิดว่าช่วงนี้กรมกลาโหมว่างเว้นจากภารกิจอยู่ไม่ใช่หรือ โต๊ะทรายจำลองยุทธภูมิที่องค์ชายทรงสร้างขึ้นนั้นน่าสนใจทีเดียว ทุกท่านสามารถใช้โต๊ะทรายนี้ทำการจำลองยุทธ หรือประลองฝีมือกันได้" หลี่จิ้งที่อยู่ข้าง ๆ เอ่ยถามขึ้นทันที "ย่อมได้ ข้าไม่มีปัญหา การที่ทุกคนได้ประลองฝีมือกันก็นับเป็นเรื่องดี" หลี่เสี่ยวกงกล่าวสนับสนุน

ดังนั้นการประชุมวิเคราะห์ข่าวกรองฉุกเฉินของกองทัพจึงกลายเป็นการประชุมประลองยุทธ ซึ่งหลี่เค่อก็ไม่ได้ว่าอะไร ทุกคนมีความมั่นใจ หลี่เค่อย่อมมั่นใจเช่นกัน หลังจากจบการประชุมวิเคราะห์ข่าวกรอง เรื่องของโครยอก็พักไว้ชั่วคราว ความสนใจหลักของหลี่เค่อเปลี่ยนไปที่การสอบ

กระดาษคำตอบในเมืองฉางอันตรวจเสร็จสิ้นแล้ว พร้อมกันนั้นสถิติจำนวนนักเรียนที่เข้าสอบในเขตเมืองฉางอันและพื้นที่ใกล้เคียงก็ถูกรวบรวมออกมา ยอดรวมทั้งสิ้น 33,627 คน ในจำนวนนี้เป็นนักเรียนที่มาจากครอบครัวราษฎรสามัญชนแท้ ๆ จำนวน 4,356 คน ตัวเลขนี้เหนือความคาดหมายของหลี่เค่อไปมาก อย่างน้อยสัดส่วนในเมืองฉางอันก็สูงกว่าที่หลี่เค่อคาดการณ์ไว้ ดูเหมือนว่าราษฎรในเขตเมืองหลวงที่เคยได้รับผลประโยชน์จากหลี่เค่อ และรู้ถึงประโยชน์ของการเป็นแรงงานที่มีความรู้ ย่อมมีความคิดที่เปิดกว้างอย่างแท้จริง

จากจำนวนกว่าสามหมื่นสามพันคน เมื่อตัดราษฎรทั่วไปออกไป ส่วนที่เหลือจำนวนไม่น้อยมาจากครอบครัวพ่อค้าวาณิช ซึ่งพ่อค้าในที่นี้ไม่ได้หมายถึงพ่อค้ารายใหญ่ระดับไป๋หลิงเท่านั้น แต่หมายรวมถึงพ่อค้าแม่ขายที่ทำกิจการเล็ก ๆ น้อย ๆ ด้วย รายได้ของคนกลุ่มนี้ถือว่าไม่ต่ำเลย แน่นอนว่าเทียบไม่ได้กับพ่อค้ารายใหญ่ แต่ย่อมสูงกว่าราษฎรทั่วไปมาก และพวกเขานับเป็นชาวฉางอันกลุ่มแรก ๆ ที่ได้สัมผัสกับสิ่งใหม่ ๆ ดังนั้นการที่บุตรหลานของพวกเขาเข้าร่วมการสอบจึงเป็นเรื่องที่เข้าใจได้