บทที่ 1217 ถ้าจะขายชาติ ใครขายก็ไม่ต่างกัน

ทั้งสองสบตากันครู่หนึ่ง ก่อนที่ซูเย่ลี่จะกล่าวต่อ "ข้าสืบทราบมาแล้วว่า สำหรับตระกูลขุนนางและราชวงศ์ที่สมัครใจเข้าร่วมและสวามิภักดิ์ต่อต้าถังอย่างพวกเรา ธนาคารกลางต้าถังจะมอบสิทธิพิเศษให้อย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน และการรับซื้อทรัพย์สินของเราก็จะประเมินตามราคาที่เป็นธรรม"

"นอกจากนี้ ที่ดินและอสังหาริมทรัพย์บางส่วนของเราในเจินล่าสามารถเก็บรักษาไว้ได้ หากตอนนี้เราทยอยซื้อที่ดินในเจินล่าเปลี่ยนให้เป็นกรรมสิทธิ์ส่วนตัว แล้วค่อยเข้าร่วมกับต้าถัง... ที่ดินเหล่านี้เราก็สามารถสืบทอดต่อไปได้"

"อีกอย่าง ข้าได้ยินมาว่าต้าถังส่งเสริมให้ปลูกต้นไม้ยางพาราในหลินยี่และพื้นที่อื่นๆ เป็นจำนวนมาก ว่ากันว่าเป็นวัตถุดิบทางอุตสาหกรรมที่สำคัญมากของต้าถัง หากเราได้สืบทอดที่ดินเหล่านี้ เราก็สามารถปลูกยางพาราได้"

"นี่นับเป็นความมั่งคั่งมหาศาลสำหรับพวกเรา บวกกับเงินทองที่สั่งสมมาตลอดหลายปีนี้ เสด็จพี่จะพำนักอยู่ในเมืองต้าถังที่ไม่เคยหลับใหลอย่างถาวรก็ไม่มีปัญหา"

ป๋าผัวสูดหายใจลึก "ตกลงตามนี้ เราไปเกลี้ยกล่อมเสด็จพ่อด้วยกัน"