บทที่ 1246 แทรกซึมเข้าไปในหมู่ราษฎร

สวีหย่งมองใบหน้าของอวี๋เหวินที่สว่างวาบและมืดลงสลับกันภายใต้แสงไฟที่สาดส่อง นี่... นี่คือปัญญาชนอย่างนั้นหรือ?

"เจ้า... จะเข้าร่วมกับเราไหม?" ผ่านไปเนิ่นนาน สวีหย่งตัดสินใจเอ่ยปากชวนตรงๆ

อวี๋เหวินถอนหายใจ มองเขาแล้วพูดอย่างจนใจ "พวกเจ้านี่ช่างกล้าจริงๆ ไม่มีสมองแล้วยังกล้าก่อกบฏอีก"

"เฮ้ย พูดจาให้มันดีๆ หน่อย" อีกคนหนึ่งรู้สึกไม่พอใจ จึงเอ่ยขึ้น "ถ้าไม่ใช่เพราะพวกข้าก่อกบฏ ป่านนี้เจ้าจะได้กินอิ่ม ได้ทำงานให้ต้าถังหรือ?"

"ไม่ได้ ดังนั้นข้าถึงเตรียมจะรับปากพวกเจ้านี่ไง ถ้าข้าไม่รับปาก ข้าจะให้พวกเจ้าเข้ามาทำไม?" อวี๋เหวินปรายตามองเขาแวบหนึ่ง