บทที่ 1250 ทางเลือกของเจ้า

อันอิ๋งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยเสียงเบา "ทูลองค์ชาย ทำให้พระองค์ต้องลำบากพระทัยแล้ว เป็นความจริงเพคะ แต่หม่อมฉันได้ปฏิเสธเขาไปแล้ว"

"ทำไมล่ะ? เจ้าคิดว่าเขาเป็นคนไม่ดีหรือ?" หลี่เค่อมองนางแล้วถาม

"มิใช่เพคะ เป็นหม่อมฉันที่ไม่คู่ควรกับเขา พี่หลิวหลีน่าจะทูลพระองค์แล้ว เขาเป็นทหารสังกัดกองรักษาความปลอดภัย อดีตเคยเป็นทหารฟู่ปิง เขาคือวีรบุรุษของต้าถัง เขาหลั่งเลือดเพื่อต้าถัง ต่อสู้เพื่อบ้านเมือง เขาควรจะได้เจอกับผู้หญิงที่ดีกว่านี้ หากหม่อมฉันเป็นหญิงสาวจากครอบครัวธรรมดา หม่อมฉันคงตอบตกลงไปแล้ว"

"แต่หม่อมฉันเป็นเพียงหญิงมีมลทิน ร่างกายที่แปดเปื้อนดุจบุปผาที่ร่วงโรย หม่อมฉันไม่คู่ควรกับใครทั้งนั้น หากมิใช่เพราะองค์ชาย บางทีหม่อมฉันคงต้องร่อนเร่ในแดนโลกีย์ สุดท้ายคงต้องพึ่งร่มเงาพระธรรมอยู่หน้าตะเกียงน้ำมันหน้าพระพุทธรูปเก่าๆ หรือไม่ก็คงเหมือนพี่น้องส่วนใหญ่ ที่จบชีวิตอันน่าเวทนาในย่านสถานเริงรมย์" อันอิ๋งส่ายหน้าเบาๆ

"เขาคงบอกเจ้าแล้วว่าเขาไม่รังเกียจเรื่องพวกนี้" หลี่เค่อถาม