บทที่ 1314 ต้าถัง! ต้าถัง! ต้าถัง!

กองทหารม้าหลักที่แบ่งเป็นกลุ่มย่อยกลุ่มละประมาณสามร้อยนาย กระจายกำลังไปตามเส้นทางหลวงและทางลัดที่สามารถสัญจรได้ทั้งหมด ระหว่างเมืองต่างๆ กับเมืองเหลียวตง

ยุคสมัยนี้ไม่ได้มีถนนหนทางมากมายเหมือนยุคปัจจุบัน นอกจากเส้นทางหลวงสายหลักแล้ว ก็มีเพียงทางลัดเล็กๆ ไม่กี่สาย และทางลัดเหล่านี้ล้วนได้รับการชี้เป้าจากชาวบ้าน อาจกล่าวได้ว่าเส้นทางสัญจรแทบทั้งหมดถูกปิดตาย

แม้จะไม่สามารถทำลายขบวนเสบียงของข้าศึกได้มากกว่านี้ แต่การขัดขวางหน่วยสอดแนมและการตัดขาดการติดต่อสื่อสารระหว่างสองพื้นที่ ถือเป็นกลยุทธ์สำคัญยิ่งในยุคโบราณ โดยเฉพาะเมื่อเกาจวี้ลี่ (โกคูรยอ) ไม่ได้มีแม่ทัพฝีมือดีมากมายนัก

พื้นที่ของเกาจวี้ลี่บริเวณนี้ไม่ได้กว้างใหญ่นัก ทหารม้าสองหมื่นนายกระจายตัวอยู่บนพื้นที่ขนาดประมาณครึ่งหนึ่งของมณฑลเหลียวหนิงในปัจจุบัน หรือราวแปดหมื่นตารางกิโลเมตร ซึ่งถือว่าเป็นความหนาแน่นที่สูงมาก

มีหน่วยทหารม้าย่อยประมาณเจ็ดสิบกอง แต่ละกองรับผิดชอบพื้นที่เฉลี่ยเพียงหนึ่งพันหนึ่งร้อยตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้ากว้างสามสิบกิโลเมตร ยาวสี่สิบกิโลเมตรเท่านั้น