บทที่ 1327 ยึดครองเหลียวตง

หลี่ซื่อจียึดครองเมืองเหลียวตงมาได้ยี่สิบวันแล้ว พร้อมกับการมาถึงของทหารสื่อสารคนล่าสุดที่แจ้งข่าวว่า เมืองเจี้ยนอัน ซึ่งเป็นเมืองสุดท้ายในแนวแม่น้ำเหลียว ได้ประกาศยอมจำนนหลังจากถูกระเบิดทำลายประตูเมืองจนพังทลาย นั่นหมายความว่าแนวป้องกันแม่น้ำเหลียวทั้งหมดได้ตกอยู่ในมือของต้าถังเป็นที่เรียบร้อย

และเมื่อเมืองเหล่านี้ทยอยถูกยึดครอง ราษฎรที่อาศัยอยู่โดยรอบก็ได้รับการจัดสรรให้กลับไปยังหมู่บ้านเพื่อทำการเพาะปลูกทันที ในขณะเดียวกัน คลังเสบียงสำรองแห่งชาติจากโยวโจวก็กำลังลำเลียงเสบียงและวัสดุอุปกรณ์ต่างๆ ผ่านเส้นทางแม่น้ำเหลือง สู่ทะเลโป๋ไห่ และเข้าสู่แม่น้ำเหลียว เพื่อกระจายสู่พื้นที่เหลียวตงทั้งหมดอย่างต่อเนื่อง

สำหรับ เมืองถังซาน ซึ่งถูกสร้างขึ้นในโยวโจวเพื่อเป็นฐานหน้าในการรับมือกับเกาจวี้ลี่ การขนส่งวัสดุเหล่านี้ถือเป็นเรื่องเล็กน้อย เพราะปัจจุบันเมืองถังซานถือเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมของโยวโจวหรือแม้กระทั่งของภาคเหนือทั้งหมด โรงงานเหล็กกล้าและอุตสาหกรรมแปรรูปที่เกี่ยวข้องที่สร้างขึ้นที่นี่ จะเป็นแหล่งผลิตป้อนให้กับภาคเหนือทั้งหมดไปอีกนาน

อย่างไรก็ตาม จากข้อมูลที่องค์ชายมอบให้ บริเวณ เมืองก้ายโหมว นั้นมีทรัพยากรถ่านหินและแร่เหล็กจำนวนมหาศาล ในสายตาของหลี่ซื่อจีตอนนี้ เขาไม่ได้สนใจเรื่องเรือกสวนไร่นาเท่าไหร่นัก แต่เขามองว่าทรัพยากรแร่ธาตุเหล่านี้ต่างหากคือกุญแจสำคัญ

เพียงแต่ยังไม่มีใครค้นพบมันเท่านั้นเอง