บทที่ 1345 มาถึงเปียงยาง

รูปแบบการรบหลังจากเข้าสู่คาบสมุทรนั้นแตกต่างจากในเหลียวตงอย่างสิ้นเชิง เนื่องจากมีแม่น้ำยาลูเป็นปราการธรรมชาติ ประกอบกับทางเกาจวี้ลี่ มั่นใจในแนวป้องกันเหลียวตงมากเกินไป และยังไม่รู้ซึ้งถึงแสนยานุภาพที่แท้จริงของต้าถัง

ปัจจัยเหล่านี้ทำให้ต้าถังสามารถยึดครองพื้นที่เหลียวตงทั้งหมดได้อย่างรวดเร็ว และหลังจากยึดครองได้แล้ว เนื่องจากพื้นที่นี้เกี่ยวข้องกับความมั่นคงทางเสบียงในภายหลัง หลี่ซื่อจีจึงใช้เวลาจำนวนมากในการบริหารจัดการ

แต่เมื่อเข้าสู่คาบสมุทร สถานการณ์ก็เปลี่ยนไป ที่นี่คือพื้นที่ใจกลางของเกาจวี้ลี่ เป็นที่ตั้งของเมืองหลวงและเขตเศรษฐกิจสำคัญ เขาไม่อาจเสียเวลามานั่งเกลี้ยกล่อมให้ยอมจำนนได้อีก

ดังนั้น หลังจากพักผ่อนได้ครึ่งวันหลังข้ามแม่น้ำ หลี่ซื่อจีแบ่งกองทัพหนึ่งแสนห้าหมื่นนายออกเป็นสามสาย กองทัพหนึ่งแสนนายเคลื่อนพลเลียบชายฝั่งตะวันตกของคาบสมุทรมุ่งหน้าสู่เมืองหลวงเปียงยางอย่างรวดเร็ว ส่วนทหารราบอีกห้าหมื่นนายภายใต้การนำของ จางเลี่ยง และ เซวียว่านจวิน แบ่งเป็นสองสายข้ามเทือกเขาตอนกลางของคาบสมุทร รุกเข้าสู่พื้นที่ใจกลางภูเขาทางตะวันออกของเกาจวี้ลี่

กองทัพของหลี่ซื่อจีซึ่งเป็นทัพหลักเคลื่อนที่ด้วยความเร็วระดับปีศาจ หากพบเมืองใดขวางทาง เนื่องจากเมืองเหล่านี้มีขนาดไม่ใหญ่ เขาจะแบ่งทหารหนึ่งหมื่นนายไปล้อมเมืองแล้วตะโกนบอก! หากไม่ยอมจำนน ก็ใช้ ระเบิดทำลายเมือง ถล่มกำแพงเมืองทันที!