บทที่ 1357 เจ้าช่างรู้จักปลอบใจคน

สิ้นคำพูดของเว่ยเจิง หลี่เค่อก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาทันที จึงสบถออกมาว่า "จัดพิธีบ้าบออะไรกัน! เอาแค่นี้แหละ พวกเจ้าเปลี่ยนคำเรียกขานกันหมดแล้วนี่? เอะอะก็ฝ่าบาท ฝ่าบาท ชอบเรียกกันนักไม่ใช่หรือ? จะครองราชย์อะไร จะพิธีใหญ่อะไรกันนักหนา"

"พิธีครองราชย์ไม่ต้องใช้เงินหรือไง? เงินตั้งมากมาย เอาไปช่วยเหลือเด็กกำพร้าได้ตั้งเท่าไหร่ ปูนบำเหน็จทหารได้ตั้งเท่าไหร่? ไม่จัด!"

หลี่เค่อกล่าวอย่างฉุนเฉียว

ทั้งสามคนที่อยู่เบื้องล่างต่างสงบนิ่ง สำรวมกิริยา สมแล้วที่เป็นเว่ยเจิงผู้หัวแข็ง เวลานี้ยังกล้าเสนอหน้า แต่สิ่งที่พวกเขาคาดไม่ถึงคือ เว่ยเจิงรีบอาศัยคำพูดของหลี่เค่อเอ่ยต่อทันที "พะยะค่ะ งั้นก็ไม่จัด กระหม่อมจะรีบแจ้งลงไปเดี๋ยวนี้"

"เดี๋ยว" คำพูดของเว่ยเจิงทำให้หลี่เค่อเริ่มเอะใจ