บทที่ 1367 ข้าไม่ได้ข่มขู่ท่านเลยสักนิด

ซงจ้านกานปู้เม้มริมฝีปากแน่นหมายจะโต้แย้ง แต่ท้ายที่สุดกลับนึกหาคำมาหักล้างไม่ได้

เฉินเสวียนจ้างชำเลืองมองสีหน้าของซงจ้านกานปู้แวบหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้ม "ฝ่าบาท อันที่จริงมีเรื่องหนึ่งที่ข้าสามารถบอกกล่าวแก่พระองค์ได้แต่แรก แต่ที่ข้าไม่พูด ก็เพราะปรารถนาจะสนทนาแลกเปลี่ยนกับฝ่าบาทด้วยความจริงใจ"

"เรื่องอันใด?" น้ำเสียงของซงจ้านกานปู้ลดความแข็งกระด้างลงไปมาก เพราะวาจาบางประการของเฉินเสวียนจ้างนั้นฟังดูมีเหตุผลยิ่งนัก

"ฝ่าบาทคงทรงทราบแล้วว่าต้าถังได้ยึดครองเกาจวี้ลี่ทั้งหมดได้อย่างเบ็ดเสร็จ เพราะหนังสือพิมพ์รายสัปดาห์ต้าถังแถวท่าเรืออวี้จางก็ได้ลงข่าวนี้แล้ว และด้วยความเอาใจใส่ที่ฝ่าบาทมีต่อต้าถัง การจะหาหนังสือพิมพ์สักฉบับย่อมไม่ใช่เรื่องยาก"

"แต่ข้าคิดว่าฝ่าบาทคงยังไม่ทรงทราบว่า ต้าถังใช้เวลาไปนานเท่าไหร่กระมัง?" เฉินเสวียนจ้างยิ้มพลางเอ่ยถาม