บทที่ 1375 จัดการพวกตระกูลขุนนาง

จะเป็นการอกตัญญูหรือไม่นั้นไม่รู้ แต่ที่แน่ๆ หลี่เค่อไม่มีทางดีใจแน่นอน

จ่างซุนฮองเฮาและพระสนมหยางต่างก็พูดไม่ออก แต่พวกนางย่อมไม่ถือสาหาความ พูดตามตรง ในใจลึกๆ พวกนางยังคงมีความคิดแบบจารีตประเพณีดั้งเดิมที่มองว่าราชบัลลังก์เป็นสิ่งสำคัญยิ่ง

แม้เจ้าเด็กเหลือขอหลี่เค่อจะไม่อยากได้บัลลังก์นี้มาตลอด แต่ก็คงไม่ถึงขั้นโกรธเคืองจริงจังกระมัง

ดังนั้นพวกนางจึงปล่อยวางและเที่ยวเล่นอย่างสบายใจ

เช่นเดียวกัน หลี่เค่อที่อยู่เมืองฉางอันย่อมรู้ความเคลื่อนไหวของตาแก่หลี่ดี แต่รู้แล้วจะมีประโยชน์อะไร? ตอนนี้ต่อให้ไปมัดตัวตาแก่หลี่กลับมาได้ เขาก็คงบังคับให้ตาแก่รับราชสมบัติคืนไม่ได้อยู่ดี