บทที่ 1384 ถึงจะเป็นฮ่องเต้ ข้าก็ยังชอบให้ได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่าย

ในเมื่อเอ่ยปากแล้ว ก็ต้องเปิดเผยแผนการขั้นต่อไปให้หมดเปลือก หลี่เค่อตรัสต่อว่า "ไม่ใช่เพียงแค่นั้น นอกจากพื้นที่เหล่านี้จะสามารถขายหุ้นบางส่วนออกสู่ภายนอกในรูปแบบของ ห้างค้าของรัฐ (กั๋วโหย่วซางหาง) แล้ว ที่ดินเพาะปลูกในพื้นที่เหล่านี้ยังสามารถนำมาขายออกไปได้เป็นจำนวนมหาศาล"

"อนุญาตให้ตระกูลขุนนางต่างๆ เข้ามาลงทุนซื้อที่ดินได้ โดยไม่จำกัดเพดานสูงสุด พื้นที่เพาะปลูกในแถบนี้ ลำพังแค่เขต ถ่าเฉิง ก็มีพื้นที่กว่ายี่สิบล้านไร่จีน (หมู่) ขึ้นไป หากคำนวณตามนโยบายจัดสรรที่ดินของต้าถัง ก็สามารถรองรับได้ถึงสองแสนครัวเรือน"

"ถ้ารวมสองพื้นที่นี้เข้าด้วยกัน อย่างน้อยก็รองรับได้มากกว่าห้าแสนครัวเรือน" หลี่เค่อตรัสด้วยรอยยิ้ม

พูดตามตรง ในช่วงเวลานี้ของต้าถัง ไม่ว่าจะเป็นเขตถ่าเฉิงหรือ หุบเขาแม่น้ำอีลี่ ล้วนมีความอุดมสมบูรณ์ของแหล่งน้ำและพืชพรรณมากกว่ายุคหลังมาก สภาพภูมิอากาศในปัจจุบันก็ดีกว่ายุคหลังพอสมควร

แม้ที่ดินส่วนใหญ่จะเป็นที่ดินรกร้างที่ยังไม่ได้รับการพัฒนา อย่างหุบเขาแม่น้ำอีลี่แทบไม่มีที่นาเลย มีเพียงทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ไพศาล ลำพังแค่การบุกเบิกก็ต้องใช้เวลาจำนวนมหาศาล