บทที่ 1387 ประวัติศาสตร์ต่างชาติเชื่อถือไม่ได้แม้แต่น้อย

หลังจากที่ถู่ฟาน (ทิเบต) และซีทูเจี๋ย (ทูเจี๋ยตะวันตก) ประกาศยอมสวามิภักดิ์และถูกต้าถังยึดครอง พระเจ้าเจี้ยรื่อ (พระเจ้าหรรษะ) แห่งราชวงศ์เจี้ยรื่อเมื่อได้รับข่าวนี้ พระองค์ก็รู้สึกมึนงงไปหมด

ถู่ฟานที่เคยบีบคั้นราชวงศ์เจี้ยรื่อจนแทบสิ้นหนทาง จู่ๆ ก็ล่มสลายไปเช่นนี้หรือ? เหลือเพียงต้าถังเท่านั้นหรือ?

เมื่อพระองค์ทรงกางแผนที่ออกดู ก็พบว่ารอบด้านของราชวงศ์เจี้ยรื่อไร้ซึ่งศัตรูอื่นใด นอกเสียจากแคว้นเล็กๆ บนดินแดนแห้งแล้งทางตอนใต้ รอบด้านล้วนถูกต้าถังโอบล้อมไว้หมดแล้ว สถานการณ์เช่นนี้... จะบอกว่าในใจของพระเจ้าเจี้ยรื่อไม่มีความคิดใดเลย ย่อมเป็นไปไม่ได้

แต่มีความคิดแล้วจะทำอย่างไรได้? ที่พวกเขาสามารถต่อกรกับถู่ฟานได้ก่อนหน้านี้ ก็เพราะการค้าขายกับต้าถังที่หนุนหลังอยู่ มอบเสบียงและวัสดุให้มากมาย แม้ว่าราชวงศ์เจี้ยรื่อจะต้องแลกมาด้วยทองคำ เงินขาว และโบราณวัตถุจำนวนมหาศาลก็ตาม

แต่สิ่งเหล่านี้ไม่สำคัญเลย พระเจ้าเจี้ยรื่อไม่ทรงใส่พระทัยแม้แต่น้อย