บทที่ 195: สำนักผู้พิทักษ์ซีอวี้

“ไม่มีพ่ะย่ะค่ะ” ทุกคนล้วนไม่มีใครคัดค้าน เพราะการคัดค้านไม่มีผล ไม่ต้องใช้เงินของราชสำนัก ไม่ต้องผ่านการพิจารณาของราชสำนัก เป็นการกระทำส่วนพระองค์ของหลี่เค่อและฝ่าบาท จะคัดค้านได้อย่างไร? อีกอย่างเอกชนยอมจ่ายเงินให้แก่ประเทศชาติ ตามทฤษฎีแล้วพวกเขาสมควรจะดีใจเสียด้วยซ้ำ

“อืม เช่นนั้นหลี่เค่อ เจ้าคิดว่าเจ้าจะออกเดินทางเมื่อใด?” หลี่ซื่อหมินทอดพระเนตรหลี่เค่อแล้วตรัสถาม

“เรื่องนี้ยิ่งเร็วยิ่งดีพ่ะย่ะค่ะ” หลี่เค่อครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วเอ่ยปาก “ลูกขอเวลาจัดการสะสางเรื่องราวต่างๆ สักหน่อยอีกเจ็ดวันก็สามารถออกเดินทางได้พ่ะย่ะค่ะ”

“ได้ เดี๋ยวฉางหลินจะร่างพระราชโองการ ให้ฉินหวางหลี่เค่อแห่งต้าถังจัดตั้งสำนักผู้พิทักษ์ซีอวี้ขึ้นที่บริเวณชิงไห่ ให้บังคับบัญชาการทุกเรื่องราวในดินแดนซีอวี้ โดยให้หลี่เค่อดำรงตำแหน่งผู้พิทักษ์เป็นการชั่วคราว ก่อนที่แม่ทัพหลี่จิ้งจะนำทัพใหญ่กวาดล้างถู่กู่ฮุนจนสิ้นซาก กองทัพใหญ่ที่อยู่ใต้บังคับบัญชาให้ขึ้นตรงต่อสำนักผู้พิทักษ์ซีอวี้เป็นการชั่วคราว เมื่อประกาศต่อภายนอกให้ใช้ชื่อว่าสำนักผู้พิทักษ์ซีโจวเป็นการชั่วคราว” หลี่ซื่อหมินตรัสอย่างเด็ดขาด

“พ่ะย่ะค่ะ! ลูกขอน้อมรับพระราชโองการ” หลี่เค่อรับบัญชาโดยตรงทันที ขุนนางคนอื่นๆ ขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรมากนัก เรื่องสำนักผู้พิทักษ์ซีอวี้นั้นพวกเขาทราบมานานแล้ว อันที่จริงหลี่ซื่อหมินทรงมีพระดำรินี้มาตั้งแต่สองสามปีก่อนแล้ว สาเหตุหลักคือแคว้นต่างๆ ในดินแดนซีอวี้ล้วนไม่สงบสุข หลังจากที่ทูเจวี๋ยตะวันออกถูกต้าถังทำลายล้างไปแล้ว ทูเจวี๋ยตะวันตกที่ผ่านการแตกแยกก็ได้กลับมารวมเป็นหนึ่งอีกครั้ง และสามสิบหกแคว้นในซีอวี้นั้นดูเหมือนจะเป็นสามสิบหกแคว้นที่เป็นอิสระ แต่เบื้องหลังของพวกเขาล้วนได้รับอิทธิพลจากทูเจวี๋ยตะวันตก