บทที่ 199: จัดการน้องชายต้องรีบลงมือแต่เนิ่นๆ

“คุกเข่าอยู่ตรงนั้น ข้าจะยืนเป็นเพื่อนเจ้า ข้าไม่ขยับ เจ้าก็ห้ามขยับ หากเจ้ากล้าขยับ ข้าจะหักขาเจ้า” หลี่เค่อเอ่ยปากด้วยสีหน้าเรียบเฉย

“พี่สาม...” หลี่อินตัวสั่นสะท้าน ไม่กล้าขยับอีกต่อไป เขาหวาดกลัวหลี่เค่อมาตั้งแต่เล็ก และเขาก็เชื่อฟังคำพูดของหลี่เค่อเช่นกัน ในตอนนี้หลี่อินรู้สึกเสียใจอยู่บ้าง หากรู้แต่แรกก็คงไม่ไปทำเรื่องเหล่านี้แล้ว

หลี่เค่อที่ยืนอยู่ข้างๆ เขาพอจะเดาความคิดของเขาออกได้อยู่บ้าง เพียงแต่ในตอนนี้เขาอาจจะเสียใจแล้ว แต่พอแผลหายก็ลืมความเจ็บปวด พอผ่านช่วงนี้ไปแล้วก็คงจะรู้สึกว่าตัวเองเจ๋งอีกครั้งในทันที

ดังนั้นครั้งนี้ต้องให้บทเรียนที่เจ็บปวดแก่เขาอย่างสุดซึ้ง!

ในตอนแรกหลี่อินก็ไม่ได้คิดอะไรมากนัก พี่ชายเขาบอกว่าเขาจะยืนอยู่ตรงนั้นและเขาห้ามขยับ เช่นนั้นก็คุกเข่าไปสิ พูดไปแล้วการคุกเข่ายังดีกว่าการยืนอยู่บ้าง เพราะอย่างไรเสียชาวต้าถังก็คุ้นเคยกับการนั่งคุกเข่ามาแต่ก่อนแล้ว