บทที่ 230: สร้างบารมี

เสียงร้องโหยหวนดังขึ้นข้างหูของปาเท่อ แม้แต่ตัวปาเท่อเองก็ร้องออกมาสองเสียง ขาสองข้างของเขาถูกกรีดเป็นบาดแผลขนาดใหญ่สองแห่ง แม้ว่าร่างกายท่อนบนของเขาจะสวมใส่เกราะเหล็ก แต่ขาสองข้างของเขากลับไม่มีเกราะป้องกัน

บาดแผลที่ลึกจนเห็นกระดูกทำให้พละกำลังของปาเท่อสูญเสียไปอย่างรวดเร็ว เขาถึงกับไม่มีแรงที่จะฟันต่อไป แต่กลับพยายามหลบหลีกอย่างต่อเนื่อง ทันใดนั้น เบื้องหน้าของเขาก็สว่างวาบขึ้น เขาได้พุ่งผ่านขบวนทหารม้าของอีกฝ่ายไปแล้ว

เพียงแต่เมื่อปาเท่อเหลือบมองซ้ายขวาโดยไม่รู้ตัว ในใจของเขาก็เย็นเยียบขึ้นมาทันที เพราะโจรเขาดำที่ตามเขาพุ่งออกมานั้น มีเพียงน้อยนิด เกรงว่าจะมีเพียงร้อยกว่านายเท่านั้น

ยังไม่ทันที่ปาเท่อจะได้สติกลับคืนมา ทหารม้าหนึ่งพันนายที่มู่หรงซุ่นนำมาอ้อมมาจากสองข้างด้วยความเร็วสูงสุดก็ได้พุ่งเข้าหาโจรเขาดำที่เหลืออยู่ของพวกเขาอีกครั้ง!

ในใจของปาเท่อได้จมดิ่งลงสู่ก้นบึ้งแล้ว เพราะตอนที่พวกเขาปะทะกับทหารม้าของอีกฝ่ายนั้น เป็นไปไม่ได้ที่จะใช้ความเร็วสูงสุด ต่อให้ม้าศึกใต้ร่างของพวกเขาจะผ่านการฝึกฝนมาเป็นอย่างดี แต่สัญชาตญาณก็จะลดความเร็วลงโดยอัตโนมัติ